رابرت ونتوری

رابرت ونتوری

معمار تقریبا ناشناسی است. پیچیدگی و تضاد در معماری . با انتشار کتاب پیچیدگی و تضاد در معماری فریاد اعتراض خود را بلند کرد و عقاید رایت را رد کرد. ونتوری بر خلاف لکوربوزیه نظر داد که : فرم های اصلی اهمیتی ندارند زیرا ابهامی در آنها نیست. و با صراحت گفت: من پیچیدگی و تضاد را در معماری دوست دارم- وی تقریبا با تمامی اساتید معماری صاحبنام به آشکار می ستیزد. آنچه وی را به سخن وا داشته است چنان که خود گاهی می گوید: ملالی خستگی آور، دورویی و فضاری است که رفتار بنده وار برخی نسبت به روال های پذیرفته شده معماری پدید آورده است- بحث ونتوری اساسا شامل این نکته است که معماران مدرن معتقد، متعصب بی هیچ دلیل موجهی تمام جنبه های معماری قبل خود را رد کرده اند. او معتقد است معماری قبل از روزگاران مدرن از دوره کلاسیک گرفته و نیز معماری دوره گوتیک و هفتاد و پنج سال دوره مانریسم واجد صفات خوب و بد بود- وی به راستی بد را بد نمی داند و با ذوق و شوق بد روزگار را می پذیرد. برای مثال از کتاب پیتر بلیک به نام خاکروبه دانی خود خداوند به ملامت یاد می کند. سپس در کتاب دیگر خود به نام «از لاس وگاس بیاموزیم» از معماری روسپی پسند این شهر به هیجان می آید. به نظر می رسد آنچه به دیده بعضی وحشتناک می آید به دیده وی ستوده است- آنچه ونتوری در پی آن است پیچیدگی و تضاد است. مثالهایی که ونتوری از معماری گذشته می دهد اغلب شخصی، کوچک و بی اهمیت هستند و به عنوان مثال توصیف ونتوری از پنجره نمای طبقه زیر شیروانی کلیسای سن پیتر. ساختمان مرکز جامعه پرستاران یک از نخستین ساختمانهایی است که رابرت ونتوری ساخت. این ساختمان دارای دو طبقه و یک پارکینگ می باشد. و دارای پلانی بدون زوایای قائم.

شاهکارهای ونتوری: خانه سالمندان موسوم به گیلدهاوس که دارای 91 آپارتمان مسکونی برای سالمندان است. فضای داخلی ساختمان به حداکثر فضاهای مورد نیاز به حداقل در نظر گرفته شده است.

مقایسه ونتوری بین ساختمان خود با ساختمان دیگری به نام کرافور دمانور کار پردودلف است. نکته اول در این مقایسه این است که کرافوردمانور کاری است اکسپرسیونیستی و معماری گیلدهاوس واجد معنی است. نکته دیگر گه از قلم ونتوری افتاده پلان گیلدهاوس ایستاده و قرینه ای و فاقد تحرک است و پلان کرافوردپویا و متحرک است.