آسانسور

مقدمه

از بررسی معماری ساختمان‌ها در گذشته می‌توان فهمید که در گذشته توان ساخت ساختمان‌های بلند وجود داشته‌است ولی شاید دلیل اینکه چرا این کار چندان رواج نداشته، وجود پله‌های بسیار بوده‌باشد. این مشکل همچنان پابرجا بود تا اینکه یک مکانیک آمریکایی ایمنی را در بالابر با به کارگیری چرخی ضامن‌دار که در صورت پاره‌شدن طناب، اندکی پس از سقوط بالابر را متوقف می‌کرد، فراهم کرد. این اختراع که در سال ۱۸۵۴ در نمایشگاهی در نیویورک پرده‌برداری شد، مقدمه‌ای برای کاربرد گستردهٔ بالابر بود.


 

آسانسور

 

فصل اول ....................................................

تاریخچه آسانسور درجهان و درایران

 

فصل دوم............................................................ 

  نحوه طراحی آسانسورواستفاده ازآن

 

فصل سوم............................................................

قوانین ایمنی سازی درآسانسورها 

 

 

فصل چهارم.........................................................

تعمیرونگهداری آسانسور

 

 

فصل پنجم.........................................................

استانداردها

 

 

 

                                                مقدمه

از بررسی معماری ساختمان‌ها در گذشته می‌توان فهمید که در گذشته توان ساخت ساختمان‌های بلند وجود داشته‌است ولی شاید دلیل اینکه چرا این کار چندان رواج نداشته، وجود پله‌های بسیار بوده‌باشد. این مشکل همچنان پابرجا بود تا اینکه یک مکانیک آمریکایی ایمنی را در بالابر با به کارگیری چرخی ضامن‌دار که در صورت پاره‌شدن طناب، اندکی پس از سقوط بالابر را متوقف می‌کرد، فراهم کرد. این اختراع که در سال ۱۸۵۴ در نمایشگاهی در نیویورک پرده‌برداری شد، مقدمه‌ای برای کاربرد گستردهٔ بالابر بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فصل اول

تاریخچه آسانسور درجهان و درایران

تاریخچه آسانسور

 

آن‌گونه که در تاریخ آمده، تاریخچه پیدایش آسانسور به 253سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد. ارشمیدس وسیله‌ای شبیه به آسانسور اختراع کرد که قابلیت حمل یک نفر را برای ارتفاعات نه‌چندان بلند داشت. این آسانسور دستی نمونه‌ای از نخستین حرکات بشر برای ساختن یک بالابر بود.

البته گفته شده که مصریان باستان نیز به‌وسیله بالابر در اهرام حرکت می‌کردند. در سال1850 نخستین آسانسور هیدرولیکی برای یک ساختمان 4 طبقه ساخته شد. در سال1853 الیشا گرویس از اهالی نیویورک، آسانسوری با نوعی ایمنی خودکار برای ممانعت از سقوط سکوی این وسیله ساخت. در صورتی که ریسمان آسانسور پاره می‌شد، این سیستم ایمنی به فریاد سرنشینان می‌رسید.

فناوری ساخت آسانسور به‌سرعت پیش رفت و بسیاری از سازندگان ساختمان‌های جهان این وسیله مفید و کارا را نصب کردند. براساس آخرین آمارهای ارایه شده، ایتالیایی‌ها بیشترین آسانسورسواران نام گرفته‌اند. با اینکه این کشور جمعیت بالایی ندارد، اما آنها با نصب 850هزار دستگاه آسانسور رتبه نخست را در دنیا به‌خود اختصاص داده‌اند.

در ایتالیا روزانه بیش از 100میلیون نفر از آسانسور استفاده می‌کنند. پس از این کشور، آمریکا با داشتن 700هزار دستگاه آسانسور و چین با 610هزار رتبه‌های دوم و سوم را در اختیار داشتند. البته این آمار به سال 2008 مربوط می‌شود و با سرعتی که نزد چینی‌ها سراغ داریم، به احتمال فراوان، این آمار دچار تغییر و تحولات شده است.

برخی از آسانسورها هم اکنون شکل توریستی به‌ خود گرفته‌اند. یکی از همین مدل‌ها، آسانسور سانتاژوستا در شهر لیسبون پرتغال است؛ آسانسوری که بیشتر به یک بالابر می‌ماند و حدود 107سال قدمت دارد. کار ساخت این آسانسور در سال1900 آغاز شد و 2 سال بعد به‌ پایان رسید؛ آسانسوری که کار طراحی آن را «رائول مسنیر ده پونسارد» برعهده داشته است. اگرچه این مدل با بخار کار می‌کرد اما در سال1907 از الکتریسیته برای به‌حرکت درآوردنش سود جسته شد. این سازه 45 متر ارتفاع دارد و می‌تواند 24 مسافر را با خود حمل کند که این روزها شکل گردشگری به‌خود گرفته و مردمی که برای دیدن لیسبون می‌روند، از این آسانسور زیبا دیدن می‌کنند.

اما می‌گویند آسانسور ساخته دست آقای اتوود یک قرقره بزرگ و یک‌طناب بوده است. این دانشمند و ریاضیدان با ساختن ماشین اتوود که عبارت بود از دو‌وزنه که با یک‌نخ به یکدیگر مربوط می‌شدند و روی قرقره‌ها‌ بالا و پایین می‌رفتند، توانست طرح ابتدایی یک آسانسور را ارایه دهد.

اتوود یک‌کار هم برای ایمن سازی این آسانسور اولیه انجام داده بود. اگر هنگام بالا و پایین رفتن، طناب پاره می‌شد، قسمت انتهایی طناب روی قرقره قفل می‌ماند و این کار باعث می‌شد تا آسانسور ‌به‌رغم سقوط آزادی که از ارتفاع به سمت پایین داشت، به زمین برخورد نکند و سوارشونده (‌در اینجا به معنای فردی که سوار آسانسور می‌شود)، جان سالم به در ببرد.

اگر ارشمیدس را خالق بالابری ساده و اتوود را خالق آسانسوری اولیه فرض کنیم، باید از آقای اوتیس هم به‌عنوان مبتکر ساخت آسانسورهای نوین نام ببریم؛ فردی که هم‌اکنون بزرگ‌ترین کارخانه ساخت آسانسور در دنیا به‌نام وی مشغول به فعالیت است. اولین آسانسور به شکل امروزی که دارای ترمز ایمنی بود، توسط اوتیس در آمریکا ساخته و آزمایش شده و بعد از آن نیز دیگران به ساخت انواع آسانسور مبادرت کردند و صنعت آسانسور شکل گرفت.

در ساخت برج‌ها و ساختمان‌های بلند موضوع آسانسور ایمن، راحت و سریع باید در اولویت قرار گیرد. در این بین رقابتی نیز بین آسانسورسازان شکل گرفت. رکورد سرعت بین آسانسورهای دنیا در اختیار برج تایپه 101 است. این برج به ارتفاع 509 متر 101طبقه دارد و فکر نمی‌کنم کسی دوست داشته باشد بدون آسانسور این طبقات را طی کند؛ به خصوص از بدو ورود تا طبقات بسیار بالا! در این ساختمان مرتفع 67دستگاه آسانسور نصب شده تا ترافیکی در این خصوص به‌وجود نیاید. در عین حال، این امر به ایمنی کار نیز می‌افزاید. سرعت این آسانسور 1010متر در دقیقه است؛ یعنی این آسانسور قادر است در یک دقیقه بیش از یک کیلومتر را طی کند. نوع دیگری از آسانسورها ویژه کالا طراحی شده و معمولا امور بالا و پایین بردن بار را برعهده دارند. آسانسور خدماتی، آسانسوری است که برای جابه‌جایی کالا بین طبقات مورد استفاده قرار می‌گیرد که دارای کابین کوچکی است که ابعاد آن به اشخاص اجازه استفاده را نمی‌دهد. در بسیاری از رستوران‌ها و فروشگاه‌های کوچک این مدل کاربرد زیادی دارد.

از آسانسور خودروبر هم در ساختمان‌های خصوصی استفاده می‌شود و اتاقک آن ابعاد مناسبی برای جابه‌جایی خودرو دارد. البته آسانسور ویژه حمل بیماران را هم که در بیمارستان، مورد استفاده قرار می‌گیرد نباید از قلم انداخت.

از یک‌نظر آسانسورها به 2 نوع گیربکس‌دار و بدون گیربکس‌ تقسیم می‌شوند که اولی مخصوص حمل‌و‌نقل در ارتفاع کم و با قدرت زیاد است، اما دومی به ارتفاع زیاد و ظرفیت کم مربوط می‌شود.

از حیث دیگری هم آسانسورها به انواع برقی، هیدورلیکی‌(حداکثر 18متر)، پنی‌ماتیک و LIM یا همان نیروی محرکه القایی تقسیم می‌شوند که در این آخری، سیستم موتور روی وزنه تعادل قرار می‌گیرد و ابتکار جدیدی است که در ساختمان‌های خیلی بلند به‌کار گرفته می‌شود.

 

تاریخچه آسانسور در ایران

آسانسور‌های امروزی از حدود 50‌سال پیش وارد کشور شده و اولین فروش آسانسور در کشور مربوط به یک شرکت سوئیسی است که توسط یک شرکت ایرانی خریداری شد. بعد از آن نیز شرکت‌ها‌ی خارجی دیگر در این زمینه فعالیت داشتند. اولین کارخانه آسانسورسازی در ایران توسط وزارت مسکن و شهر‌سازی در سال‌1350 در شهر صنعتی البرز قزوین تحت‌لیسانس یک شرکت سوییسی راه‌اندازی شد و بعد از آن نیز کارخانجات دیگری توسط شرکت‌ها‌ی خارجی در ایران فعالیت کردند، اما با توجه به تحریم وسایل بعد از انقلاب‌اسلامی و براساس ضرورت و نیاز، دست‌اندرکاران شروع به فعالیت‌های تولیدی در زمینه ساخت قطعات یدکی آسانسور کردند و درواقع آسانسور به صورت تلفیقی در کشور تولید و نصب شد تا اینکه در دهه ‌70 مجوز واردات صادر شد و به‌دنبال آن، واحدهای فروش آسانسور به‌صورت رسمی و غیررسمی به‌وجود آمدند.

قسمت اعظمی ‌از آسانسورهایی که از سال‌های دور در ایران مشغول به حمل‌ونقل مسافر هستند، دارای گواهی استاندارد نبوده و اساسا فعالیت آنها در خط همکف به طبقات، غیرقانونی است.

10 توصیه ایمنی به آسـانسـور‌سـواران

پدیده آسانسور هم مثل سایر پدیده‌های وارداتی، اول خودش آمد و بعد تلاش ‌شد برای وارد کردن فرهنگ‌ استفاده از آن. فرهنگستان زبان هم سال‌ها بعد از ورود این پدیده به صرافت افتاد تا نامی ایرانی برای آن انتخاب یا به‌عبارت بهتر، انتصاب کند. لیکن همچنان فرهنگ استفاده از آسانسور معضل مراکز مسکونی، اداری و خدماتی است؛ موضوعی که در مواقعی، ایمنی آسانسورها را نشانه می‌گیرد.

ایمنی در آسانسور امروزه دیگر یک اجبار است. مواردی باید در آسانسورها رعایت شود تا ایمنی سرنشینان تامین شود؛ مواردی مانند سیستم تهویه مطبوع، زنگ خطر، تلفن یا سیستمی برای ارتباط با اتاق فرمان، کپسول آتش‌نشانی، ترمز و... مربوط به سازندگان است ولی مواردی هم مربوط به استفاده‌کنندگان است که باید مورد توجه قرار گیرند. به چند مورد اشاره می‌کنیم:

1 بیشتر از ظرفیت ممکن سوار آسانسور نشوید و با کلیدهای آن هم بازی نکنید. البته اصولا آسانسور باید مجهز به سیستم آلارم ظرفیت مجاز و غیر‌مجاز باشد ولی رعایت ظرفیت آسانسور توسط مصرف‌کنندگان در اولویت قرار دارد. ظرفیت‌ها‌ معمولا 4، 6، 8، 10، 12 و... است که باید روی پلاک مشخصات در کابین نصب شود. معمولا کابین آسانسور به صورتی طراحی و ساخته می‌شود که حداکثر ظرفیت به‌سختی در آن‌جا شوند، زیرا استفاده خارج از ظرفیت خطرات بسیار جدی‌ای در‌بردارد که قابل مقایسه با وسایل دیگر نیست. برخی از شهروندان، به ویژه در اداره‌ها، به ظرفیت اعلام‌شده برای آسانسور توجه نمی‌کنند و بیش از حد ظرفیت مجاز سوار می‌شوند که این اقدام به توقف غیرطبیعی آسانسور میان طبقات می‌انجامد.

2 مسافران بیرون آسانسور فرمان احضار می‌دهند و مبدا و مقصد را مشخص می‌کنند و آسانسور هم در زمان مناسب و طبق برنامه قبلی پاسخ می‌دهد. بنابراین فشار مجدد روی دکمه‌ها‌ی احضار کابین، کاری بیهوده است. استفاده‌کنندگان از آسانسور، وقتی راهنمای دیجیتال طبقات را ایستاده روی یکی از طبقات می‌بینند، دکمه آسانسور را چندبار با شدت فشار می‌دهند بلکه آسانسور زودتر بیاید اما این ‌کار، غیر از خرابی و صدمه زدن، فایده‌ای ندارد.

3 زمانی که آسانسور سوار می‌شوید، مسافران درون کابین فرمان حرکت می‌دهند و مقصد را مشخص می‌کنند. این وسیله قادر به شناسایی مسافران از نظر سن، قد، مونث یا مذکر و بیمار یا سالم بودن و میزان وزن دقیق مسافران نیست؛ بنابراین بیهوده کلیدهای آن را دستکاری نکنید.

4 دکمه‌ها‌ی فرمان در محلی نصب شده که کودکان کمتر از 7 سال قادر به احضار و صدور فرمان نباشند ولی همواره باید به‌خاطر بسپاریم که هرگز کودکان به‌تنهایی نباید از این وسیله استفاده کنند. با ایجاد شرایط مناسب و فضای بازی در مجموعه مسکونی و گاهی مذاکره دسته‌جمعی با کودکان و نوجوانان باید به‌صورت جدی و کامل از بازی آنها با آسانسور جلوگیری کنید.

5 هرگز هنگام وارد شدن به کابین آسانسور در حال گفت‌وگو از عقب یا از پهلو وارد آسانسور نشوید. همواره هنگام ورود به کابین آسانسور از وجود کابین در مقابل خود مطمئن شوید و رو به کابین وارد شوید. ساده‌ترین روش‌، اطمینان از وجود روشنایی کابین، دیدن تصویر خود در آینه کابین و مشاهده افراد درون آن است.

6 بیشترین آمار حوادث مربوط به ایام عید است که نشان‌دهنده بی‌توجهی به ظرفیت استفاده از آسانسور با حضور جمع زیادی از خانواده‌ها در این وسیله است. همچنین کودکان بیشترین قربانیان حوادث آسانسور هستند که این وسیله را بازیچه فرض می‌کنند. آن هم به دلیل عدم آموزش توسط والدین است.

7 در اوقاتی که ساختمان خلوت است حتی‌الامکان به تنهایی از آسانسور استفاده نکنید.

8 قطع برق از اصلی‌ترین مشکلات در استفاده از آسانسورها در کشور ماست. گرچه آسانسورها باید به سیستم «BLACK OUT» مجهز باشند تا در زمان قطع برق، کابین، هم‌تراز یک طبقه متوقف شود اما در مواقعی امکان حبس در آسانسور وجود دارد. معمولا بلافاصله بعد از گیر افتادن آسانسور، احساس خفگی به افراد دست می‌دهد که این، بیشتر یک توهم است تا واقعیت. بد نیست بدانید که هیچ‌کس در حوادث آسانسور دچار خفگی نمی‌شود؛ زیرا ذهنیتی که برای مردم درخصوص تمام شدن اکسیژن در آسانسور ایجاد شده کاملا اشتباه است و چنین موردی در ساختار آسانسورهای امروزی امکان ندارد. تنها مشکل، استرس و نگرانی حادثه‌دیدگان است. بنابراین در چنین مواردی کسی اقدام به شکستن شیشه آسانسور نکند چون فقط کار را خراب‌تر و خطر را بیشتر می‌کند.

9 همچنین لازم است که افراد محبوس، تا لحظه اعلام گروه نجات برای خروج از کابین منتظر بمانند، چون در مواردی افراد در خروج عجله به‌ خرج داده‌اند و همزمان، آسانسور راه افتاده که این موضوع تا به ‌حال قربانیان زیادی گرفته‌است. در هر صورت، خونسردی خیلی مهم است. خونسرد و صبور باشید.

10 آسانسورها معمولا در نصب و راه‌اندازی مشکلی ندارند؛ به‌خصوص که آسانسورهای جدید به وسیله اداره استاندارد کنترل می‌شود، اما ‌این وسط جای بازدید ماهانه با کیفیت به‌طور قابل‌توجهی مبهم است! چون همه مشکلات به مرور زمان ‌ایجاد می‌شود و تعمیر غیر‌استاندارد است که ‌ایمنی آسانسور را از بین می‌برد. بنابراین نسبت به بازدیدهای ماهانه و طرز نگهداری و هویت و صلاحیت فنی و عمومی پیمانکار نگهداری آسانسور محل سکونت‌تان بی‌تفاوت نباشید. این بی‌تفاوتی گاهی به قیمت جان تمام خواهد شد.

فصل دوم

  نحوه طراحی آسانسورواستفاده ازآن

 

توصیه های مهم در طراحی آسانسور :

ابعاد چاهک آسانسورها بر اساس ظرفیت آسانسور تعیین می شود و لذا پس از انتخاب آسانسور اندازه های شاقول شده مورد نیاز آسانسورها توسط شرکت فروشنده آسانسور ارائه و بر اساس آن باید چاهکها ساخته شود . فقط در زمانی که چاهک قبلاً ساخته شده است باید شرایطی فراهم شود تا نصاب آسانسور با اندازه گیری دقیق نقشه های اجرائی را بر اساس شرایط موجود طراحی نماید . در داخل چاهک آسانسورها هیچگونه کانال ـ لوله آب ـ لوله فاضلاب ـ کابل برق نباید وجود داشته باشد . دیوار چاهکها باید کاملاً صاف و از مواد غیر آتش زا و بدون هیچگونه حفره و روزنه ای باشد . دیوار چاهکها نباید گرد و غبار ساز باشد. کلیه آرماتورهای زائد موجود بر سطح دیواره چاهکها، باید جمع آوری و پاکسازی گردد همزمان با اجرای آرماتوربندی و بتون ریزی دیوارهای چاهک آسانسور پیش بینی و استقرار پلیت های مربوط به نصب دربهای طبقات در چهارگوشه ورودی به چاهکها طبق نقشه اجرائی نصاب آسانسور اجرا گردد در چاهک های بین دو چاهک جهت جدا سازی باید یک تیر آهن نمره 7.20 (NP20) با فاصله دو متر از هم در سرتاسر چاهک آسانسور نصب گردد کلیه آهن آلات داخل چاه باید به وسیله ضدزنگ پوشیده شود مشخصات محل استقرار پلیت ها و اندازه آنها توسط شرکت نصاب آسانسور باید ارائه گردد پس از اتمام آهن کشی و قبل از اجرای دیوارچینی کلیه آهن آلات باید به وسیله ضدزنگ پوشیده گردد جهت تهویه موتور خانه نصب هواکش با ظرفیت CFM250 انجام شود هوای مانده سایر قسمتها نباید به داخل موتورخانه کشیده شود دریچه نباید به سمت پائین باز شود ، مگر آنکه به نردبانهای جمع شدنی متصل باشد

راهنمای انتخاب آسانسور برای ساختمان های مسکونی :

در ساختمان های با بیش از 8 طبقه بالای ورودی اصلی یا با طول مسیر اصلی حرکت بیش از 22 متر بالای ورودی اصلی، باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی گردد که یکی از آنها با حداقل ظرفیت1000 کیلوگرم مناسب حمل برانکارد باشد و به کلیه طبقات نیز سرویس دهد. تبصره: موضوع حمل برانکارد در حال حاضر استاندارد ملی ایران جزو الزامات نمی باشد. حداقل سرعت آسانسورهای مسافربر با توجه به ارتفاع ساختمان از کف پایین ترین تا کف بالاترین طبقه مطابق جدول زیر می باشد: 8طبقه یا تا 22 متر طول مسیر حرکت: حداقل سرعت0.63 متر بر ثانیه 9 طبقه تا 12 طبقه یا تا 36.5 متر طول مسیر حرکت: حداقل سرعت 1 متر بر ثانیه از 13 تا 20 طبقه یا تا 63 متر طول مسیر حرکت: حداقل سرعت 1.6 متر بر ثانیه از 21 تا25 طبقه یا تا 80 متر طول مسیر حرکت :حداقل سرعت2 متر بر ثانیه از26تا 30 طبقه یا تا 95 متر طول مسیر حرکت : حداقل سرعت 2.5 متر بر ثانیه

 

 

 

 

مرحله 1) آماده سازی کف چاله آسانسور :

الف: جهت نصب آسانسور ارتفاع مورد نیاز از کف چاله تا سطح کف سازی شده اولین توقف آسانسور قبل از بتون ریزی کف چاله حداقل باید 190 cm باشد. ب: در زمان بتون ریزی کف چاله با عنایت به نقشه سکوهای ضربه گیر زیر کابین و زیر قاب وزنه تعادل 10 cm بتون مگر و 30 cm آرماتوربندی و بتون ریزی می شود و ارتفاع باقیمانده نباید کمتر از 150 آرماتوربندی و بتون ریزی می شود و ارتفاع باقیمانده نباید کمتر از 150cm شود. ج: جهت اجرای سکوهای ضربه گیر طبق نقشه های اجرای آرماتورهای انتظار جهت سکوهای ضربه گیر در فونداسیون مذکور پیش بینی می شود. نکته مهم: در این مرحله پیش بینی چاه ارت ضروری است. تا رسیدن به رطوبت لازم زمینی، و وصل کردن سیم مربوطه، می توان از چاه اصلی ساختمان جهت ایجاد چاه ارت استفاده نمود و چنانچه این چاه پیش بینی نشده است، در محل مناسب و نزدیک به آسانسور چاهی به عمق حداقل 8/3 متر ایجاد کرد تا به رطوبت زمینی رسید سپس مواد ذیل را نمک 33% زغال 33% پتاسیم 33% سیم مسی بدون روکش به متراژ مناسب جهت محل مورد انتقال میله مسی و صفحه مسی ( در بازار به صورت یک مجموعه وجود دارد) طبق دستورالعمل در چاه حفر شده قرار داده و روی آن را می پوشانیم .

مرحله 2) تهیه نقشه :

چناچه ساختمان در حال احداث می باشد و دسترسی دقیق به ابعاد مورد نیاز چاهک میسر نباشد، نقشه های زیر لازم است پلان تیپ طبقات شامل پارکینگ – زیر زمین – همکف و طبقات در محل نصب آسانسور مقطع از چاهک آسانسور با ذکر اندازه های کامل از کف چاله آسانسور تا زیر سقف موتورخانه پلان پشت بام ساختمان در محدوده چاهک آسانسور به منظور بررسی تأسیسات و تجهیزات احتمالی موجود در اطراف چاهک به شرکت طرف قرارداد ارائه شود .

 

مرحله 3) بتن ریزی کف چاهک :

همانطوریکه در مرحله 1 اشاره شده پس از تکمیل مدارک مورد نیاز (در مرحله 2) با توجه به شرایط ساختمان و نوع آسانسور طرح اجرایی بتون ریزی کف چاهک به شرح ذیل به کارفرما ارائه خواهد شد. بتون مگر 10 سانتیمتر بتون آرمه کف و آرماتور بندی 30 سانتیمتر

مرحله 4 ) عملیات آهن کشی( سازه فلزی) چاهک آسانسور :

آهن کشی عبارت است از سازه فلزی در داخل چاهش آسانسور جهت استقرار براکت های مورد نیاز ریل های کابین و ریل های وزنه بر اساس نقشه طراحی شده توسط فروشنده آسانسور که بشرح زیر می باشد: تهیه نقشه اجرایی آهن کشی کامل چاهک تهیه لیست آهم آلات مورد نیاز نصب داربست فلزی مناسب جهت اجرای آهن کشی انجام آهن کشی با نظارت نماینده فنی شرکت فروشنده یا دستگاه نظارت ساختمان اجرای ضد زنگ آهن آلات پس از صدور گواهی انجام کار آهن کشی

مرحله 5 ) دیوارکشی اطراف چاهک :

سه طرف چاهک (سمت راست - روبرو – سمت چپ) می بایستی بوسیله دیوارکشی از کف تمام شده اولین توقف تا اطاقک موتورخانه بر روی پشت بام اجرا گردد. ممکن است دیوارکشی با یکی از روش های زیر برحسب شرایط ساختمان انجام پذیرد ورق کشی: که به تناسب فضا از ورق های فلزی _ یا پانل های گچی استفاده می شود رابتیس بندی: با استفاده از تورهای فلزی مخصوص و اندود کاری روی آن آجر کشی .

مرحله 6) ایجاد موتورخانه :

اطاق موتورخانه بر حسب ابعاد و نقشه اجرایی فروشنده اجرا می گرددو رعایت ابعاد و اندازه های زیر الزامی است ارتفاع از روی کف تمام شده آخرین توقف تا زیر سقف اطاق موتورخانه حداقل نباید کمتر از 6 متر باشد اطاق موتور خانه باید درب با عرض ورودی حداقل 80 سانتی متر داشته باشد نصب هواکش در موتور خانه فضای موتورخانه همیشه باید دمای مناسب داشته باشد (بین 5 الی 40 درجه سانتیگراد نصب کپسول آتش نشانی نصب تابلو برق سه فاز طبق مشخصات مورد تأیید شرکت فروشنده آسانسور در موتورخانه اجرای کابل کشی برق سه فاز تا موتورخانه جهت نصب به تابلو برق سه فاز .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مرحله 7) دورچینی درب طبقات :

بعد از اتمام نصب ریل و درب و کنترل نهایی عملیات توسط عوامل فنی و تأیید آن باید موارد ذیل انجام شود اجرای دیوار چینی دور دربها بوسیله آجر یا بلوک یا پوشش های فلزی پوشش به هر صورتیکه انجام می شود نبایستی از لبه داخلی دربها در سمت چاهک تجاوز نماید و حداقل باید با لبه چهارچوب دربها همسطح باشد .

مرحله 8) اجرای کابل کشی و نصب تابلو برق سه فاز :

نصب کابل برق سه فاز از محل نصب کنتور تا موتورخانه آسانسور نصب سیم ارت (Earth) چنانچه فاصله کنتور تا محل نصب تابلو برق سه فاز بیش از اندازه های استاندارد می باشد باید محاسبه شده در سایز کابل تغییرات لحلظ گردد برای آسانسورهای 8و 13 نفره از کابل5*10 میلیمتر جهت آسانسورهای 4و6 نفره از کابل5*16 میلیمتر در فاصله های استاندارد استفاده می گردد ..

مرحله 9) بتون ریزی سقف چاهک :

بعد از اتمام عملیات نصب درب و ریل و صدور تأییدیه عملیات توسط فروشنده آسانسور باید طبق مشخصات فنی محل نصب ریلها نسبت به اجرای قالب گذاری آرماتور بندی و بتون ریزی اقدام گردد. زمان لازم جهت استحکام بتون حدود 15 روز می باشد. ضمناً مقدار نیروی وارده به سقف بتونی چاهک آسانسور (نیروی دینامیکی Dynamic ) بشرح زیر می باشد: 1. آسانسور 4 نفره حدود 3000 کیلوگرم 2. آسانسور 6 نفره حدود 3200 کیلوگرم 3. آسانسور 8 نفره حدود 3850 کیلوگرم 4. آسانسور 15 نفره حدود 6200 کیلوگرم .

نکاتی درباره ایمنی و استفاده از آسانسور :

آسانسور راننده یا خلبان ندارد و به صورت شبانه روز آماده کار می باشد مسافرین بیرون آسانسور فرمان احضار می دهند و مبدا و مقصد را مشخص می نمایند و در زمان مناسب پاسخ می دهد بنابراین فشارهای مجدد بر روی دکمه های احضار کابین کاری بیهوده است مسافرین درون کابین فرمان حرکت می دهند و مقصد را مشخص می نمایند این وسیله قادر به شناسایی مسافرین از نظر سن قد مونث و یا مذکر و بیمار یا سالم بودن و میزان وزن دقیق مسافرین نمی باشد اذل در پاره ای از موارد به وسیله بسیار خطرناکی تبدیل می شود دکمه های فرمان در محلی نصب شده است که کودکان کمتر از هفت سال قادر به احضار و صدور فرمان نباشند ولی همواره باید به خاطر بسپاریم که هرگز کودکان به تنهایی نباید از این وسیله استفاده نمایند با ایجاد شرایط مناسب فضای بازی و گاهی مذاکره دست جمعی با کودکان و نوجوانان باید به صورت جدی و کامل از بازی با آسانسور جلوگیری نماییم در هنگام استفاده از آسانسور حتما باید به ظرفیت نهائی آن توجه شود ظرفیت ها معمولا 4 6 8 10 12 15 18 20 و ... می باشند که باید بر روی پلاک مشخصات در کابین نصب باشد معمولا کابین آسانسور به صورتی طراحی و ساخته می شود که حداکثر ظرفیت به سختی در آن جا شوند زیرا استفاده خارج از ظرفیت خطرات بسیار جدی در بر دارد که قابل قیاس با انواع خودروها و وسایل دیگرنیست اصولا آسانسور باید مجهز به سیستم آلارم ظرفیت مجاز و غیر مجاز باشد ولی رعایت ظرفیت آسانسور توسط مصرف کنندگان در اولویت قرار دارد هرگز در هنگام وارد شدن به کابین آسانسور در حال گفتگو به صورت عقب یا از پهلو اقدام ننمایید همواره در هنگام ورود به کابین آسانسور از وجود کابین در مقابل خود مطمئن شوید و رو به کابین وارد شوید در اوقاتی که ساختمان خلوت است حتی الامکان به تنهایی از آسانسور استفاده ننمایید اگر زمانی در آسانسور محبوس شدید هرگز خوف نکنید و نهراسید اول بر ترس خود غالب شوید و کنترل منطقی خود را به دست آورید سپس دست به اقدامات زیر بزنید زنگ خطر آسانسور را به صدا در آورید تا برای کمک و خارج نمودن شما از بیرون اقدام نمایند اگر در کابین تلفن نصب است از آن برای درخواست کمک استفاده نمایید اگر هیچ یک از این دو نبود ضمن حفظ خونسردی از تلفن همراه خود استفاده نمائید در غیر این صورت با صدای بلند ولی خونسرد مکررا در خواست کمک نمائید .

نحوه کار آسانسور

اصول عملکرد:

یک آسانسوربرقی با نیروی محرکه کششی دارای اتاقکی است که ازکابلهای فولادی آویزان است و این کابلها برروی قرقره محرک شیار دارحرکت می کنند.کابلهای فولادی از یک طرف به بالای اتاقک و از طرف دیگر به قاب وزنه تعادل متصل می شوند.وزنه تعادل ازمیزان بار روی موتور الکتریکی به اندازه اختلاف وزن موجود میان اتاقک همراه با بار و وزنه تعادل یا اصطکاک کم می کند.این اختلاف وزن را ((بار غیر متعادل))می نامند.

وزنه تعادل معمولاً ۴۰ تا ۵۰ درصد وزن اتاقک به علاوه بار آن و اصطکاک وزن دارد. اصطکاک معمولاً ۲۰ درصد وزنه تعادل است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


انواع کابل کشی:

۱-کشش تک رشته ای:

این شکل از کابل کشی معمولاً همراه با ماشینهای گیر بکسی به کارمی رود، اما از آن می توان برای ماشینهای بدون گیربکس با سرعتهای پایین تر ۱.۷۵ تا ۲.۵متر بر ثانیه نیز استفاده کرد.در این دو حالت معمولاً زاویه تماس کابل فولادی باقرقره محرک به ترتیب ۱۴۰ و ۱۸۰ است.

قرقره محرک به ندرت از چنان قطری برخوردار است که در فاصله میانی مرکز اتاقک و وزنه تعادل قرار گیرد،به همین دلیل استفاده از قرقره انحراف ضرورت پیدا می کند.

۲-کشش دو رشته ای:

چون استفاده از قرقره انحراف خطر لغزش کابل فولادی را در نتیجه کاهش سطح اصطکاک کابل با قرقره محرک افزایش می دهد ، می توان از قرقره دو رشته ای استفاده کرد.از این روش در آسانسورهای پر سرعت وسنگین بار استفاده می شود


۳-کابل کشی ۲ به ۱ :

از این روش گاهی به همراه ما شینهای گیربکسی در سرعتهای پایین تر اتاقک یعنی در حدود ۱.۷۵ تا ۳ متر بر ثانیه استفاده می شود.در این حالت سرعت اتاقک و وزنه تعادل نصف سرعت محیطی قرقره محرک است و این بار روی قرقره را به نصف کاهش می دهد وامکان استفاده از موتورهای پر سرعت را فراهم می سازد که نسبت به موتورهای کم سرعت ارزانتراند.

۴-کابل کشی ۳ به ۱:

از این نوع کابل کشی برای آسانسورهای سنگین کالا در مواردی استفاده می شود که باید توان موتوروفشار روی یاتاقانها راکم کرد.

۵-کابلهای توازن:

در ساختمانهای بلند بالاتر از ده طبقه،بار کابل فولادی که در حین حرکت اتاقک از آن به وزنه تعادل(و بر عکس)منتقل می شود مقدار قابل توجهی است و با رسیدن اتاقک به بالا، بار کابل سیمی به وزنه تعادل منتقل می گردد.برای توازن و کاهش این پدیده،به قسمت تحتانی اتاقک و وزنه تعادل، کابلهای توازن متصل می گردد. برای جای دادن کابلهای توازن به یک گودال عمیق تر نیاز است.

 

 

 

 

اتاق ماشین آلات در سطح پایین

در صورتی که اتاق ماشین آلات در یک طبقه میانی یا در کف چاه آسانسور واقع شود به کابل سیمی طویلتری احتیاج است ودر این حالت کابل از دور قرقره های بیشتری عبور می کند که این خود به مقاومت اصطکاکی بالاتر و ضرورت کار نگهداری بیشتر منجر می گردد. اما چنانچه اتاق ماشین آلات در طبقه همکف قرار گیرد، چاه آسانسور از وزن ماشینهای کابل پیچی و تجهیزات کنترل خلاص می شود. موقعیت اتاق ماشین آلات مسیله نفوذ دال بام و هوابندی را نیز منتفی می سازد.

محرک استونه ای:

در این شکل کابل در جهت حرکت عقربه های ساعت و کابل دیگر در خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت به دور یک استوانه می پیچد، بنابر این زمانی که کابل به دور استوانه می پیچد ، کابل دیگر از دور آن باز می شود ، نقطه ضعف محرک استوانه ای آن است که با افزایش ارتفاع ،استوانه بزرگ و سنگین می شود و بنا بر این استفاده از این سیستم به ارتفاع حداکثر ۳۰ محدود می گردد.

کابلهای سیمی :

این نوع ازکابلهای مورد استفاده، کابلهای سیم فولادی با مقاومت کششی بالا هستند و تعداد کابلهای هر آسانسور بین ۴ تا ۱۲ عدد است . قطر کابلها ۹ تا ۱۹ میلیمتر و ضریب ایمنی آنها ۱۰ است.

موتورهای کابل پیچی:

درصورتی که نیروی محرکه انتقالی به قرقره کششی از طریق یک چرخ دنده حلزونی باشد،موتور از «نوع گیربکسی»است. اما چنانچه نیروی محرکه از طریق اتصال مستقیم از موتور به قرقره کشش منتقل گردد،موتور از«نوع بدون گیر بکس» است. توان موتورهای بدون گیر بکس از۲۲تا ۸۳کیلو وات متفاوت است،اما موتورهای گیر بکسی کشش از توان۳ تا ۳۰ کیلو وات برخوردارند.

موتورهای گیر بکسی تک سرعته کشش:

این نوع موتور شامل یک چرخدنده حلزونی است و با برق مستقیم یا متناوب کار می کند.زمانی که اتاقک به فاصله کمی از پا گرد طبقات میرسد،ترمز به صورت اتوماتیک عمل می کند تا اتاقک به شکل آرامی متوقف شود.


موتورهای گیر بکسی دو سرعته کشش:

در این حالت از یک موتور با دو سیستم سیم پیچ جداگانه یا از دو موتور جداگانه استفاده می شود .در زمان شروع،موتور با سیم پیچ پر سرعت به کارمی افتدو برای محدود کردن جریان،یک مقاومت بصورت سری به آنها متصل است.شتاب گیری آرام اتاقک با کاهش تدریجی میدان مقاومت صورت می گیرد.با نزدیک شدن به پا گرد طبقه،موتور یا سیم پیچ پر سرعت از کار می افتدوموتور با سیم پیچ کم سرعت متصل به چوک به کار می افتد.سرعت اتاقک تا رسیدن به فاصله کمی از پا گرد به صورت تدریجی کاهش می یابدودر این زمان جریان برق قطع می شود و ترمز به صورت اتوماتیک اتاقک را به آرامی متوقف می سازد.

 

 

موتورهای گیر بکسی ولتاژ متغیر کشش:

در سیستم ولتاژ متغیر مزایایی وجود دارد که با دیگر سیستمها نمی توان به آن دست یافت.شتاب گیری مثبت ومنفی بسیار آرام،این سیستم را نسبت به سیستمهای یک یا دو سرعته برتر می سازد.تجهیزات این سیستم شامل موتوری با برق متناوب است که برق مستقیم موتور محرک ماشین گیر بکسی را تأمین می‌کند.

 

موتورهای بدون گیر بکس ولتاژ متغیر کشش:

وجود این تجهیزات برای آسانسور های پرسرعتی با سرعت ۱.۷۵ متر بر ثانیه و بالاتر بسیار مهم است. این تجهیزات بیانگر بهترین روش جدید در برآورنده ساختن شرایط ترافیکی با کارآیی بالا است.

برای شتاب گیری آرام،در مدار میدان ژنراتور از رگولاتور تنظیم کننده ای استفاده می شودکه بازده خروجی ژنراتور را کنترل می کند.یک مقاومت متغیر در مدار میدان به تدریج میزان مقاومت را کاهش و ولتاز ژنراتور را افزایش می دهد تا اتاقک آسانسور باشتاب گیری آرام به سرعت کامل برسد. با ایجاد سرعت کامل، ولتاژ ژنراتور تا کاهش سرعت اتاقک ثابت باقی می ماند.برای کاهش سرعت و توقف اتاقک از یک مجموعه کلید القایی استفاده می شود.ترمزها تنها در زمان ثابت بودن اتاقک عمل می کنند.



ترمزها:

برای انواع تجهیزات ماشینی آسانسور وجود یک ترمز برقی- مکانیکی با عملکرد ایمنی در زمان قطع برق ضرورت دارد.زمانی که آسانسور در حال حرکت است،کفشکهای ترمز به صورت برقی- مکانیکی از استوانه ترمز فاصله می گیرند،یعنی بر نیروی فنرهای لوله ای یا صفحه ای ترمز در زما ن ثابت بودن اتاقک غلبه می شود. قطع جریان برق سبب به کار افتادن ترمز می شود و بنا براین در موقع رفتن برق ترمزها ایمنی ایجاد می کنند.

 

 

 


فصل سوم

قوانین ایمنی سازی درآسانسورها

 

 

مقررات ایمنی سیستم محرکه و ترمز آسانسور


1- هر آسانسور باید حداقل یک سیستم محرک مخصوص به خود داشته باشد .


2- حرکت دادن آسانسور به دو روش مجاز است .


    الف )اسیستم اصطکاکی : با استفاده از سیم بکسل و فلکه و وزنه تعادل ( By traction )

     ب ) سیستم مستقیم : این سیستم چه از نوع وینچی بدون وزنه تعادل و چه از نوع فقط برای سرعتهای کمتر از .0.63 متر بر ثانیه مجاز است . (Positiv drive)


3- آسانسور باید مجهز به سیستم ترمزی باشد که در مواقع قطع منبع تغذیه موتور اصلی و یا مدارهای فرمان به صورت خود کار سیستم متحرکه را متوقف نماید .


4- سیستم ترمز باید یک ترمز الکترومکانیکی ( اصطکاکی ) داشته باشد .


5- سیستم ترمز باید بدون هیچگونه تاخیری پس از قطع مدار باز کننده ترمز ،عمل نماید ( دیود با خازنی که به طور مستقیم به ترمینال سیم پیچی ترمز متصل است بعنوان یک وسیله تاخیر دهنده محسوب نمی شود .


6- فشار کفشهای ترمز باید توسط نیروی فنر تامین شود .


7- ترمز باید دارای حداقل دو کفشک با لنتهای نسوز باشد که روی دیسک یا استوانه عمل می کنند .


8- استفاده از ترمز نواری ممنوع است .


9- وجود چرخ طیار یا وسیله دیگری برای رساندن کابین در حالت اضطراری تا سر طبقه ضروریست .


10- برای قسمتهای گردنده در دسترس با سطح ناصاف نظیر زنجیرها ، چرخ زنجیرها و چرخ دنده ها بایستی حفاظت موثری پیش بینی شود .


11- کلیه اجزاء گردنده با سطح صاف بایستی به رنگ زرد باشد .
سیستم تعلیق کابین و مکانیزم تعادل

 

 کابین و وزنه های تعادل :

 

کابین و وزنه های تعادل توسط سیم بگسلهای فولادی معلق نگاه داشته می شوند . سیم بگسل های آسانسور به بالای یوک کابین متصل می شوند .یک وسیله اتوماتیک برای تنظیم کشش سیم بگسل تعلیق باید حداقل در یکی از دو انتها وجود داشته باشد. این وسیله با مکانیزم متعادل ساز فشردگی بطور جداگانه معرفی می شود، چنین وسیله ای
شامل یک سوکت گوه ای است که همراه یک فنر مارپیچ فولادی ، ضربه گیر لاستیکی و کابل شو است .


وزنه تعادل  :


وزنه تعادل در آسانسورهای کششی و زنجیری برای تعادل جرم کابین و درصدی از وزن بار یا مسافر بکار می رود .ین درصد 45 تا 50 می باشد


وزنه های تعادل داخل قاب مربوطه بایستی به طریقی مهار شده باشند که در اثر ضربات احتمالی شکسته نشده و از قاب خارج نشوند . به قاب وزنه باید حفاظ یا حفاظ هایی فلزی نصب شوند تا در صورت شکستن کفشک های وزنه ، قاب از ریل وزنه خارج نشوند .

 

 

 

هدایت کابین :


استفاده از ریل راهنما بعلل زیر است :


1 ) برای هدایت کابین و وزنه تعادل در حرکت عمودی و حداقل کردن حرکات افقی .
2 ) جلوگیری از نوسانات کابین بعلت نیروهای خارج از مرکز
3 ) توقف و نگهداشتن کابین در هنگام عملکرد مکانیزم ایمنی
کابین و وزنه تعادل در حرکت خود باید توسط حداقل دو ریل راهنما فولادی صلب هدایت شوند . این دو از فولاد
ساختمانی دارای تنش کششی بیشتر از 370 نیوتن بر میلی متر مربع و کمتر از 520 نیوتن بر میلی متر مربع ساخته شده اند .

 


مقررات ایمنی ریل های راهنما :


1- کابین و وزنه تعادل بایستی هر کدام به وسیله حداقل دو ریل راهنمای سخت ، هدایت شوند .
2- توان و استحکام ریل ها ، متعلقات و اتصالات آن ها باید جهت تحمل نیرو های ناشی از عملکرد ترمز ایمنی ( پاراشوت ) وهمچنین انحناء و پیچشهای ناشی از بار نا متعادل داخل کابین ، کافی باشد .
3- ریل های راهنما باید به گونه ای به براکت ها و سازه ساختمان ها محکم شوند که اثرات نا مطلوب ناشی از نشست ساختمان یا انقباض بتن ، به صورت خود کار یا با تنظیم ساده ای قابل جبران باشد .
4- جوشکاری ریل ها به همدیگر یا به براکت ها و ساختمان ممنوع می باشد .

 

انواع کفشک راهنما

 

کابین ووزنه تعادل می باید بر روی پل راهنما توسط کفشک های بالایی و پائینی که به

شاسی متصل هستند هدایت شوند .
دو نوع اصلی کفشک راهنما وجود دارد که عبارتند از :


1 ) کفشک های لغزشی :

 

کفشک های لغزشی که اخیرا استفاده میشود برای سرعت های کم ومتوسط تا حدود 2 متر بر ثانیه می باشد . صطکاک لغزشی می تواند مقاومت قابل توجهی در حرکت کابین اعمال نماید . با بکار بردن کفشک های لغزشی ریلهای راهنما باید روغنکاری شوند تا مقاومت در مقابل اصطکاک و سایش کم شود و شرایط لغزش بهتر گردد . امروزه استفاده از روغنکاری کننده های خودکار با روغن سنگین یا گریس معمول است .


2 )کفشک های غلطکی


وجود کفشک های راهنمای غلطکی در آسانسور های سرعت زیاد ضروری هستند ، هر چند نرمی حرکت کابین و صرفه جویی در انرژی به علت کاهش در اصطکاک وجود این کفشک های غلطکی را در آسانسور های با سرعت متوسط را نیز اقتصادی می کند .


گاورنر سرعت غیر مجاز :
گاور نر در موتورخانهقرار دارد و شامل سیم بگسل گاورنر ( 1 ) ( سیم بگسل ) که از فلکه گاورنر (2) گذشته و به فلکه کششی ( 3 ) در ته چاهک امتداد یافته و مجددا به فلکه گاورنر برگشته و حلقه ای تشکیل می دهد . سیستم به وسیله کابین که در نقطه ( 4 ) به سیم بگسل گاورنر وصل شده به حرکت در می آید . وقتی که سرعت به حد فعال شدن گاورنر برسد ، گاورنر سیم بگسل را نگه می دارد و از آنجائیکه کاین هنوز حرکت خود را در جهت پائین ادامه می دهد لذا سیم گاورنر کشیده شده و در نهایت سیستم ایمنی عمل می نماید .
سرعت فعال شدن گاورنر باید حداقل 115 درصد سرعت اسمی باشد . EN81 مطابق

 

 

سیستم ایمنی ( پاراشوت )

کابین هر آسانسور که بوسیله سیم بگسل ها یا زنجیر ، معلق و ممکن است به وسیله اشخاص به منظور تردد و جابجایی بار یا کالا مورد استفاده واقع شود ، باید مجهز به سیستم ایمنی یا آنچه در ایران به اسم پاراشوت معروف شده است گردد . وزنه تعادل زمانی باید یا سیستم ایمنی ( پاراشوت ) مجهز شود که طبقه زیرین آن مسکونی باشد .
سیستم ایمنی یک وسیله مکانیکی برای متوقف کردن کابین ( یا وزنه تعادل ) به طریق در گیر شدن با ریل های راهنما است و در مواقعی که کابین از سرعت تعیین شده قبلی در جهت حرکت به سمت پائین تجاوز کند بدون توجه به دلیل افزایش سرعت ، عمل می کند .
سیستم ایمنی ترجیحا در زیر و در پائین ترین قطعه یوک کابین نصب می شود و بر روی جفت ریل های راهنما عمل می کند . درگیری با ریلهای راهنما باید همزمان باشد ، و کف کابین با بار توزیع شده بطور یکنواخت ، نباید انحراف بیش از 5 درصد از موقعیت خودش داشته باشد .

سرعت مشخص که کابین یا وزنه تعادل باید در آن متوقف ( پاراشوت ) شود برابر با سرعتی است که گاورنر برای آن تنظیم شده تا عکس العمل نشان دهد سیستم ایمنیوزنه تعادل ممکن است یا با خرابی سیستم تعلیق و یا بوسیله یک سیم بگسل ایمنی ، اگر سرعت اسمی از یک متر بر ثانیه متجاوز نباشد عمل نماید . یک سوئیچ سرعت بیش از حد مجاز باید روی دستگاه گاورنر نصب شود تا قبل از فعال شدن سیستم ایمنی مدارات کنترل را قطع نماید .

 

سیستم ایمنی کابین بر اساس مشخصه های عملکرد طبقه بندی می شوند که به شرح زیر می باشند .


1) نوع آنی یا لحظه ای : که فشار به سرعت فزاینده ای را بر روی ریل های راهنما در مدت زمان توقف اعمال می نماید . زمان توقف و مسافت توقف بسیار کوتاه است و وسیله ای انعطاف پذیر برای محدود کردن نیروی کند
شوندگی و مسافت توقف معرفی نشده است . این نوع سیستم ایمنیدر اروپا می تواند برای سرعت های تا بکار گرفته شود .
2) نوع پیشرونده : حین توقف فشار محدودی را روی ریل هایراهنما اعمال می کند و بعد از فعال شدن کابل سیستم ایمنی ، نیروی کند شوندگی به طور قابل ملاحظه ای یکنواخت می ماند . زمان و مسافت توقف بستگی به جرم در حال حرکتی که باید متوقف شود و سرعتی که سیستم ایمنی در آن فعال می شود دارد .

 

 

مقررات ایمنی سیم بکسل ها و ایمنی های مکانیکی

( ترمز ایمنی – گاورنر – ضربه گیر )


1- سیم بکسلهای متصل به کابین و وزنه تعادل می بایستی حتما از جنس فولاد ، حداقل 2 رشته با حداقل قطر 8 میلی متر باشند و مخصوص آسانسور ساخته شده باشند .


2- ضریب ایمنی سیم بکسلها در صورتی که تعداد سیم بکسلها 3 رشته یا بیشتر باشند حداقل 13 ودر صورتیکه 2 رشته باشد حداقل 16 می باشد .


3- حداقل نسبت بین قطر فلکه ها به قطر سیم بکسل 40 میباشد .


4- بارهای وارده بایستی بصورتی یکسان روی کلیه رشته های سیم بکسل توزیع گردد .


5- کلیه فلکه های گیربکس و هرزگرد بایستی دارای مانع خروج سیم بکسل از شیار باشند .


6- ترمز ایمنی ( پاراشوت ) صرفا هنگام پایین آمدن کابین فعال بوده و بوسیله فکها یا قرقره های درگیر با ریلها که در اثر افزایش سرعت کابین از گاورنر فرمان می گیرد ، عمل می کند .


Progressive ) -7- ترمز ایمنی ( پاراشوت ) برای آسانسور های با سرعت حداکثر یک متر بر ثانیه از انواع لحظه ای یا نوع تدریجی برای سرعت های بیشتر از یک متر بر ثانیه حتما از نوع تدریجی باشد .


8- ترمز ایمنی ( پاراشوت ) می بایستی ترجیحا در پایین ترین قسمت کابین مستقر شده و پس از عمل کردن فقط با بالا آوردن کابین آزاد گردد .


9- وسیله الکتریکی باید قبل از عملکرد کامل ترمز ایمنی یا درست هنگام ایستادن کابین موتور رااز کار بیاندازد.


10- کنترل کننده های مکانیکی سرعت ( گاورنر ) می بایستی متناسب با سرعت نامی آسانسور و رعایت مقررات ) ) تنظیم و ثابت شده است .EN81-9.9 مربوطه


11-سیم بکسل گاورنر می بایستی با قطر حداقل 6 میلی متر ، دارای حداقل ضریب اطمینان 8 و بسیار انعطاف پذیر باشد .


12- کنترل کننده های سرعت ( گاورنر ) بایستی دارای وسیله ای الکتریکی باشد که پس از عملکرد تا آزاد کردن کابین از حرکت آن جلوگیری نماید .


13- آسانسورها بایستی دارای ضربه گیرهای کابین و وزنه تعادل باشند که در پایین ترین حد حرکت کابین و وزنه تعادل و بر روی ستونهایی ( سکوهایی ) نصب میشوند و نوع مناسب آنها با توجه به سرعت و ظرفیت آسانسورها انتخاب می شود.


14-ضربه گیرهای سیار که با کابین و وزنه تعادل در حرکت هستند ، بایستی با ستون های ( سکوهای) حداقل نیم متر ارتفاع که در پایین ترین حد حرکت کابین و وزنه تعادل (در چاهک) تعبیه شده اند تماس حاصل نمایند .


15 – در هر صورت هنگام نشستن کابین روی ضربهگیرها بایستی فضای مناسب در چاهک بعنوان جان پناه وجود داشته باشد .


اتاق ماشین آلات:

در موارد ممکن،اتاق ماشین آلات را باید در بالای چاه آسانسور قرار داد،،این مکان بالاترین کارایی را ایجاد می کند .این اتاق را باید تهویه کرد و با عایق کردن پایه بتنی ماشین آلات از دیوارها و کف به کمک صفحات چوب پنبه فشرده ،به مسیله انتقال صوت توجه نمود.

وجود یک تیر بالابر سقفی درست در بالای ماشین آلات برای نصب یا پیاده کردن تجهیزات ضروری است ودر داخل کف در بالای پا گرد نیز باید یک دریچه دسترسی ایجاد کرد تا از طریق آن بتوان تجهیزات را در صورت ضرورت جهت تعمیر یا تعویض پایین برد.برای این اتاق باید یک در قفل دار نصب کرد و وجود فضای کافی جهت کنترل کنندها، انتخاب کننده طبقات و دیگر تجهیزات ضروری است.

دراین اتاق وجود پریز و تجهیزات روشنایی خوب ضرورت داردو استفاده کافی از نور طبیعی روز توصیه میشود.دمای اتاق نباید از۱۰ درجه کمتر و از ۴۰ درجه بیشتر شود و برای این منظور وجود امکانات گر مایش و تهویه ضروری است . برای پرهیز از ایجاد گرد و غبار باید دیوارها،سقف و کف را رنگ کرد،چرا که گرد .

استاندارد کردن

کمیته فنی 178 مربوط به سازمان بین المللی استاندارد (ISO) اخیراً استانداردهایی برای مواردی که به آن ها اشاره می گردد تعیین کرده اند، این موارد عبارتند از: بارها (ظرفیت) و سرعت ها تا 5/2 متر در ثانیه، کابین و ابعاد مناسب برای افراد، کالاها، تختخواب و آسانسورهای خدماتی برای ساختمان های مسکونی، ادارات، هتل ها، بیمارستان ها و خانه های پرورشگاهی، و هم چنین قسمت های کنترل، علایم و لوازم اضافی؛ انتخاب و طرح آسانسورها در ساختمان های مسکونی. هر ساختمان مسکونی باید حداقل مجهز به یک دستگاه آسانسور برای افراد معلول و قابل استفاده برای چرخ های دستی معلولان باشد. انجمن فرانسوی استاندارد (AFNOR) مسؤولیت دبیرخانه کمیته فنی را عهده دار می باشد.

 نیازمندی های ایمنی عمومی

آسانسورهای افراد، کالاها و نیز آسانسورهای سرویس باید مطابق قواعد ایمنی باشند تا افراد و اشیای مورد حمل در مقابل خطرهای ناشی از عملکرد آن ها ایمن باشند. هر کشور صنعتی کدهای ایمنی را رعایت کرده و توسط کمیته ملی استانداردها آن ها را به روز در می آورد. می توان این طور فرض کرد که از 60 سال پیش که این کار شروع شد کدهای مختلفی با تفاوت هایی رشد کرده اند که عموماً اصولی نیستند.

در سال 1970 سازمان بین المللی کار، ددر یک همکاری نزدیک با (CIRA) نسبت به چاپ کدهای عملی برای ساخت و نصب و سرویس آسانسورها اقدام کرد و چند سال بعد برای پله های برقی نیز این مطلب عملی گردید.این راهنمایی ها قرار است که به عنوان راهنمایی در کشورهایی که کدهای ایمنی ندارند به عنوان قواعد ایمنی مورد استفاده قرار گیرد و همچنین برای سایر کشورها وقتی که قصد تجدید نظرهایی در قواعد موجود دارند.

به عنوان یک پیشرفت جدید، جامعه اروپا (EC) به کمیته اروپایی استاندارد (CEH) خاطر نشان ساخته که نسبت به تهیه استاندارد اروپایی قواعد ایمنی برای آسانسورهای برقی و هیدورلیک و نیز خدماتی، پله های برقی و نوار انتقال دهنده های افراد اقدام نماید، با حذف حصارها و سدهای فنی برای تجارت بین کشورهای عضو جامعه اروپا.

(CEN) کمیته فنی CEN/TCIO را با عنوان « آسانسورهای افراد، کالا و خدمات» تأسیس نمود، دبیرخانه این کمیته به عهده (AFNOR) واگذار شد. اولین چاپ (1977) استاندارد (1-81 EN) با توجه به پذیرش 9 کشور عضو مورد تأیید قرار گرفت.

برای تهیه قواعد ایمنی اتفاقات امکان پذیر در رابطه با آسانسورها باید در نظر گرفته شوند، طبیعت کار آن ها، بریدن (قیچی شدن)، له شدن، سقوط، ضربه، در تله افتادن، آتش سوزی، ضربه الکتریکی (شوک)، خسارت به مواد، حوادث ناشی از فرسودگی و در نهایت حوادث در اثر خوردگی و زنگ زدگی.

 

افرادی که باید محافظت شوند عبارتند از: استفاده کنندگان، افراد مسؤول تعمیرات و نگهداری و بازرسی، افراد خارج از چاه آسانسور و اتاق موتورخانه آن. اشیایی که باید محافظت شوند عبارتند از: بارهای داخل کابین، قطعات مربوط به نصب آسانسور، و ساختمان.

کمیته هایی که قوانین ایمنی را تنظیم می کنند باید بر این فرض باشند که همه قطعات صحیح طراحی گردیده اند، از قطعات مکانیکی و الکرتیکی سالم ساخته شده اند، از مواد با مقاومت کافی و کیفیت مناسب ساخته شده اند، و بی نقص هستند.عملکرد بی احتیاطانه استفاده کنندگان باید مدنظر قرار گیرد ولی دو عمل همزمان در این خصوص یا استفاده نادرست از آموزش های ایمنی را نمی توان در نظر گرفت.

از برش (قیچی کردن) با ایجاد فضای کافی بین قطعات متحرک و نیز بین قطعات ثابت و متحرک جلوگیری می شود. از له شدن و خرد شدن با تأمین ارتفاع کافی در بالای چاه آسانسور، بین سقف کابین و سقف ساختمان در وقتی که کابین در بالاترین حد خود می باشد جلوگیری می شود، از این جهت فضای کافی برای استقرار شخص وقتی که کابین در پایین ترین حالت خود در چاه آسانسور قرار می گیرد لازم است. اطمینان از این فضاها با ضربه گیرها و یا متوقف کننده ها قابل تأمین است.

حفاظت از سقوط در چاه آسانسور توسط درهای بی منفذ پاگرد که قابل باز شدن خود به خود نیستند به دست می آید، از حرکت اتاقک تا زمانی که درها کاملاً بسته نشده و به طور ایمن قفل نگردیده اند به وسیله قطع نیروی محرکه ای که مدار کنترل را تغذیه می کند جلوگیری می شود. ترجیحاً، بهتر است درهای ورودی پیاده شدن در آسانسورهای مسافر بر از نوع موتوری و کشویی باشند.

برخورد و ضربه با جلوگیری انرژی جنبشی که بستن درهای موتوری و در تله افتاند مسافران در یک آسانسور از حرکت افتاده به وسیله نصب یک بازشوی اضطراری روی درها و وسیله ای برای بلند کردن ترمز و حرکت دادن ماشین با دست امکان پذیر است.

از اضافه بار کابین با تعیین نسبت دقیق بین مقدار بار مقرر و مساحت مفید کف کابین جلوگیری می شود. درها در آسانسورهای حمل نفر به گونه ای هستند که از گیر کردن افراد در فضای بین آستانه کابین و چاه و یا در محل درهای پاگرد جلوگیری می شود. آستانه کابین باید توسط محافظ انگشت پا با ارتفاعی که کم تر از 75/0 متر نباشند جهت جلوگیری از حادثه مطابق آن چه که در تصویر 2 نمایش داده شده مجهز شود.

 

 

کابین باید با چرخ دنده ایمنی مجهز شود تا در مواقع حوادثی نظیر سرعت زیادتر از حد نرمال و یا فقدان تعلیق بتواند آن را متوقف کرده و یا آن را نگه دارد. این جرخ دنده توسط یک کنترل کننده (فرمانده) وارد عمل می شود، این فرمانده توسط طنابی که به کابین وصل شده فرمان می گیرد. (تصویر 1 را ببینید).

وقتی که مسافران در کابین به حالت عمودی ایستاده و در این جهت حرکت می کنند تأخیر در طول عملکرد بخش ایمنی باید بین g  2/0 تا 9 m/s2 بوده باشد تا از مجروح شدن افراد جلوگیری شود. (g= شتاب ثقل استاندارد در سقوط آزاد).

تجربه نشان داده است که حداکثر شتاب حرکت ناگهانی m/s2 1 تا شتاب m/s2 4/1 حد عملی راحتی هستند که باید در نظر گرفته شوند.

بسته به مقررات ملی، اصولاً بالابرهایی که برای جابه جایی کالاها، وسایط نقلیه و موتورآلات در نظر گرفته شده اند باید توسط افراد مجاز و آموزش دیده همراهی شوند و ممکن است دارای یک یا دو ورودی مقابل هم بدون در باشند مشروط بر این که سرعت به 63/0 متر در ثانیه نرسد. عمق کابین کم تر از 5/1 متر نباشد و دیوار چاه در سمتی که در تعبیه شده هم سطح صاف باشد.

در بالابرهای مخصوص حمل کالاهای سنگین درهای پاگرد معمولاً در جهت عمودی دو نیمه است و با موتور حرکت می کنند که معمولاً چنین شرایطی را شامل نمی شوند، در این شرایط بالابر نیاز به یک در عمودی کشویی که از توری فلزی ساخته شده باشد دارد. عرض مفید کابین و درهای پاگرد یکسان هستند تا خطری در پیاده کردن بار در اثر شاخک های لیف تراک و یا سایر ماشین آلات ایجاد نشود. طراحی این بالابرها باید به گونه ای باشد که تحمل بار، وزن تجهیزات و نیروهای ناشی از حرکت، توقف و حرکت معکوس را داشته باشند. ریل های هدایت کابین باید بخصوص تقویت شوند. وقتی که اجازه حمل اشخاص داده می شود تعداد آن ها باید متناسب با حداکثر مساحت کف در دسترس کابین باشد. به عنوان مثال، مساحت لازم برای یک بالابر برای جابه جایی 2500 کیلوگرم 5 مترمربع است که متناسب با 33 نفر می باشد. بارگیری و همراهی بار باید به دقت انجام گیرد. تصویر شماره 3 یک حالت اشتباه را نشان می دهد.

 

کنترل ها

 همه بالابرهای جدید توسط دکمه فشاری کنترل می شوند، کلید کابین که توسط مراقب دستگاه به کار افتد متروک شده است. ترافیک زیاد، سرعت های بالاتر، هم سطح کردن اتوماتیک و درهای موتوری این شغل را اساساً به شروع و توقف با آزاد کردن دسته کاهش داده است.به علاوه این شغل یکنواخت و خسته کننده بود و بهتر بود که کارگران از این شغل خلاص شوند.دکمه فشاری منفرد جهت کنترل ساده ترین نوع عملکرد اتوماتیک است ولی فقط برای شرایط ترافیکی خیلی سبک مناسب می باشد زیرا وقتی که یک نفر کابین را در کنترل گرفت تا وقتی که به مقصد برسد آن را در اختیار خواهد داشت.

بالابرها به صورت منفرد و یا گروهی با ترکیبی از دو تا هشت دستگاه معمولاً با کنترل های جمعی مجهز می شوند که در حالت نصب دستگاه های متعدد به یکدیگر ارتباط دارند. خصوصیت اصلی کنترل های جمعی آن است که فرمان در هر لحظه ای می تواند داده شود، یعنی این که خواه کابین در حرکت است و یا در حالت سکون، درهای پاگرد باز هستند و یا بسته فرقی نمی کند.هر دو حالت پیاده شدن (توقف) و یا فرمان آمدن کابین، در حافظه الکترونی ذخیره شده و تا زمان پاسخ نگهداری می شوند.صرف نظر از توالی فرمان های داده شده پاسخ لازم منطبق با تسلسل منطقی و در جهت حرکت کابین داده می شود.

معاینه و آزمایش ـ قبل از این که بالابری در سرویس قرار گیرد باید توسط سازمان مورد تصویب مقامات مسؤول در کشور جهت بررسی تطبیق آن با قواعد ایمنی آزمایش شود تا از عملکرد آن اطمینان حاصل گردد.یک سری مدارک فنی باید از طرف کارخانه سازنده در اختیار بازرس قرار گیرد.قطعات مختلف باید آزمایش شده و روش های آزمایش نیز باید تحت عنوان کدهای ایمنی درج شده باشد. آزمایش هایی که مورد تأیید آزمایشگاه مجاز می باشند ضروری می باشد که این آزمایش ها شامل قسمت های قفل کننده، درهای دسترسی (در صورت امکان تست آتش)، چرخ دنده ایمنی، تنظیم کننده سرعت خارج از حد و ضربه گیرهای روغنی می باشد. گواهی نامه های مربوط به قطعات مورد استفاده در نصب دستگاه ها باید ثبت شده باشند. برای وارسی بالابر در جهت این که در طول کارکرد خوب و ایمن باشد آزمایش های متناوب در فواصل زمانی لازم منطبق با حجم کارکرد دستگاه باید انجام گیرد.این آزمایش ها ممکن است از آزمایش های اولیه به منظور قبول سیستم سخت تر نباشد.قطعاتی که در کارکردهای معمولی مورد استفاده قرار نمی گیرد مانند چرخدنده ایمنی و ضربه گیرها باید در حالت خالی بودن کابین و یا سرعت پایین مورد آزمایش قرار گیرند تا از ایجاد فرسودگی و تنش زیاد در قطعات جلوگیری شود.

 

فصل چهارم

تعمیرونگهداری آسانسور

 

تعمیرات و نگهداری

یک بالابر و قطعاتش باید در فواصل معین توسط مهندسان واجد شرایط مورد تعمیر و کارهای ایمنی قرار گیرد که این مهندسان باید مهارت و دانش لازم را در زمینه های مکانیکی و جزئیات مربوط به بالابرها و مسائل ایمنی را از ابتدا از طریق آموزش توسط استاد و سپس تحت نظر یک مهندس سرویس کار آزموده فرا گرفته باشند.ترجیحاً مهندس سرویس توسط کارخانه سازنده و یا نصب کننده دستگاه استخدام شده و باید یک نفر شاگرد با حداقل 18سال سن داشته باشد.معمولاً مهندس سرویس قرارداد سرویس تعداد معینی بالابر را دارد با این امتیاز که از طرف صاحبان بالابرها شناخته شده و می تواند رابطه کاری خوبی داشته باشد.

کارهای تعمیراتی معمولاً شامل سرویس های معمولی می شوند که عبارتند از روغن کاری قطعاتی که نیاز به روغن کاری دارند، تنظیم و پاک کردن، سرویس پیشگیری در مقابل اشکالات احتمالی و بازدیدهای اضطراری در حالتی که دستگاه از کار افتاده، تعمیرات اساسی که معمولاً با مشورت مدیریت انجام می شود.قبل از شروع به کار تعمیراتی باید در هر طبقه یادداشتی مبنی بر در دست تعمیر بودن دستگاه نصب گردد.

به عنوان پیشگیری تعمیراتی بازبینی عینی دقیق، بررسی حرکت راحت و آزادانه و شرایط قطعات در حین اتصال و عملکرد رله های زمانی معمولاً کافی می باشد.تجهیزات نصب شده در چاه بالابر از طریق سقف کابین قابل بازبینی هستند، دسترسی به سقف از طریق در آخرین طبقه و بازکردن آن با استفاده از بازکردن در در حالت های اضطراری و پایین آوردن کابین با سرعت کم امکان پذیر است. یک سیستم کنترل بازرسی در سقف کابین نصب شده که شامل:کلید فرمان برای عملکرد دستگاه و خنثی کردن کنترل ها که مشتمل بر عملکرد درها نیز می باشد.بالا و پایین کردن دستگاه توسط دکمه هایی با فشار ثابت می باشد که دستگاه را با سرعت کاهش داده شده و کم تر از 63/0 متر بر ثانیه حرکت می دهد. عمل بازرسی باید تابع قسمت های ایمنی باقی بماند (درهای بسته شده و قفل شده و غیره) و نباید امکان حرکت خارج از حد نرمال وجود داشته باشد.

نصب یک کلید توقف در ایستگاه کنترل بازرسی مانع از حرکت غیر قابل پیش بینی کابین می باشد، ایمن ترین راه حرکت در جهت پایین است.مگرا این که یک وسیله کنترل قابل حمل از طریق کابل برق به پریز خروجی وصل می شود تهیه شده و مهندس سرویس در حالت چمباتمه در هنگام حرکت از این که در موقعیت مطمئن بوده و بتواند محکم در محل خود استقرار یابد اطمینان حاصل کند.قبل از ترک و پایان سرویس، مهندس سرویس باید مسؤول آسانسور را در جریان قرار دهد.

نگهداری صحیح آسانسور تضمین امنیت و آرامش کاربر

مرحله اول:مرحله قبل از ساخت و یا مرحله طراحی و ساخت سازه ساختمانی

مرحله دوم:طراحی ساخت و مونتاژ مکانیکی آسانسور

مرحله سوم:نگهداری و پشتیبانی آسانسور

 

 

  این سه مرحله کاملا از همدیگر جدا بوده ولی بر روی کارکرد نهائی تاثیر دارند.طوری که نقض و یا عملکرد ضعیف در هر مرحله،عملکرد مراحل دیگر را زیر سوال می برد .

نکته ای که هم اینک گریبان گیر اکثر آسانسورهای کشور می باشد این بوده که متاسفانه بسیاری از بهره برداران آسانسور تنها در موقع خرابی آسانسور نسبت به وجود سرویس کار احساس نیاز می کنند و تا زمانی که آسانسور بدون مشکل کار می کند بازرسی ادواری و منظم آن را به ورطه فراموشی می سپارند.

بدیهی است از هیچ وسیله مکانیزه نمی توان انتظار داشت توقعات کاربر را بدون نگهداری و سرویس منظم برآورده نماید چه رسد به آسانسور که وسیله ای کاملا پیچیده و با ظرفیتهای خاص خودش می باشد.

بنا بر اصل پارتو،20 درصد هر عملیاتی اثر 80 درصد و 80 درصدآن اثر20 درصدی بر مجموع عملیات،باقی می گذارد و در صورتی که سرویس و نگهداری آسانسور را 20 درصد از کل بهره برداری آسانسور در نظر بگیریم آنگاه اهمیت آن به خوبی آشکار می شود.بطوریکه اگر اجرای این بخش با شرایط نا مساعد و غیر استاندارد ارایه گردد آثار نا مطلوبی و گاهی غیر قابل جبران 80 درصدی بر جای خواهد گذاشت.

هم اکنون در کشور آسانسورهای بسیاری وجود دارند که عمر آنها به بالای 25 سال می رسد آنچه در این میان حائز اهمیت است وجود هزاران آسانسور در حال کار می باشد که به دلیل عدم توجه به اهمیت سرویس و نگهداری دارای عملکرد مناسب و ایمن نیستند.

عموما آسانسورهای فعال در کشور را به دو بخش می توان تقسیم کرد.

الف- آسانسورهایی که توسط شرکت بازرسی کنترل ایمنی، مورد تایید قرارگرفته و شامل ضوابط استاندارد می باشد(آسانسورهائی که بعد از سال 1377 در تهران و برخی کلان شهر ها نصب شده اند)

ب- اکثر آسانسورهای شهرستان ها و آسانسورهائی که قبل از تاریخ بهمن 1377 در تهران نصب شده اند که توسط شرکت بازرسی تایید نشده اند.

هر چند برای آسانسورهایی که توسط شرکت بازرسی تایید شده اند امیدواری وجود دارد ولی در اینگونه آسانسورها پس از یکسال بهره برداری از آسانسور،ضمانت فروشنده در مورد آسانسور و قطعات آن به پایان رسیده ودر برخی مواقع هم راهبری آسانسور و انجام سرویس و نگهداری پس از آن خاتمه می یابد. چرا که در بسیاری موارد قرارداد ها به صورت یک ساله تنظیم می گردد و در سال دوم تمدید نمی گردد و یا اینکه از همان ابتدا قراردادها بصورت صوری بسته می شود.بدین ترتیب برخی آسانسورهای تحویلی به شرکت بازرسی، پس از یکسال به حال خود رها می شوند و صرفا بهره برداران و ساکنین ساختمان ها بنا به ضرورت و مشکلات آسانسور خود، از سرویس کاران استفاده می کنند.و همچنین دربعضی مواقع علی الاظاهر برای کاهش هزینه های جاری ساختمان،آسانسورها بدون سرویس و نظارت رها شده و تنها در مواقع خرابی به یاد سرویس کار می افتند.

آسانسور به تنهائی یک پروژه کامل در ساختمان است و از معماری تا سازه و فن و تکنیک در کنار صدها قطعه ریز ودرشت که هرکدام پیچیدگی و مسائل خاص خود را دارند.با توجه به اینکه قطعات آسانسور مستهلک می باشند لذا چنین وسیله ای بدون نگهداری مناسب و اصولی، متکی بر پایه های علمی این فن،کارکرد مطلوبی نخواهد داشت اگر نگهداری کافی برای آن صورت نگیرد احتمال وجود قطعات فرسوده وجود دارد و برای استفاده خطرناک است. در برخی موارد به علت عدم برنامه راهبری سرویس و نگهداری، یک آسانسور خوب و با کیفیت تبدیل به یک دستگاه نا مطمئن می شود.به همین خاطر است که متاسفانه شاهدیم طی سالیان اخیر سوانح و حوادث مرتبط با آسانسور از رشد قابل توجهی برخوردار بوده است.

کیفیت پایین قطعات مورد استفاده در آسانسورها که بعضا بسیاری از آنها فاقد کیفیت مطلوب و تاییدیه های لازم می باشنداهمیت بازرسی و نگهداری آسانسورها را دو چندان می کند. بالا رفتن آمار حوادث آسانسور که جلوی بسیاری از آنها را می توان با نگهداری و بازرسی منظم تجهیزات نصب شده گرفت شاهدی است براین مدعا.

انواع فعالیتهای سرویس و نگهداری

1- بازرسی

بازرسی از آسانسور در مقاطع زمانی برنامه ریزی شده صورت می پذیرد تا معلوم شودکه آیا آسانسور به سرویس نیاز دارد یا به تعمیرات پیشگیرانه؟بازرسی ممکن است به صورت چشمی یا عینی و یا از طریق اندازه گیری بعضی از ویژگیهای فیزیکی دستگاهها باشد.

2- سرویس

در صورتیکه هنگام بازرسی نیاز به سرویس احساس شود سرویس دهی برای قسمتهای متحرک و ثابت اعم از الکتریکی و مکانیکی صورت می پذیرد.همچنین هر آسانسور باید مطابق "چک لیست سرویس و نگهداری آسانسور"ماهیانه حداقل یکبار مورد سرویس قرارگیرد.

3- تعمیرات پیشگیرانه

این تعمیرات زمانی صورت می گیرد که هنوز امکانات وسایل نصب شده در حال کار بوده و دچار خرابی نشده است .هدف از تعمیرات پیشگیرانه آن است که خرابی سیستم به تعویق افتد و فاصله های بین خرابیها رو افزایش بگذارد.ویا جلوی خرابی های احتمالی گرفته شود.

4- تعمیرات خرابی

این تعمیرات مربوط به مواردی است که دستگاه از کار افتاده است و نمی تواند به وظایف پیش بینی شده عمل کند.با انجام تعمیرات لازمه، آسانسور مجددا راه اندازی شده و مورد بهره برداری قرارمی گیرد.

کلیه بازرسی ها بر اساس استانداردهای ذیل انجام می گیرد :

- استانداردهای جهانی (EN81,ASME,A17.1 ,...).
- استانداردهای ملی ایران 1-3. 63 .

در عملیات بازرسی جامع آسانسورها موارد زیر مورد بررسی قرار می گیرد :

- عملکرد قفلها و دربهای کابین و طبقات
- سیستم تعلیق کابین و مکانیزم تعادل و مسیر حرکت کابین
- سیستم های کنترلی ، ایمنی ، الکتریکی و محرکه آسانسور
- عملکرد ترمز ایمنی ، گاورنر و ضربه گیرها

 

اما کاربران آسانسور باید دقت کنند که بسیاری از خرابیها به مرور اتفاق می افتد(مانند سایش سیم بکسل و شیارهای مربوط به آنها،شل شدن اتصالات،خستگی قطعات و غیره)که شاید بهره برداران آسانسور متوجه این موارد و خطرات احتمالی نشوند.لذا واگذاری سرویس و نگهداری آسانسور به شرکتهای مرتبط می تواند اطمینان کامل استفاده کنندگان از آنرا به همراه داشته باشد.و کاربر مطمئن شود که مجموعه آسانسوری در حال حفاظت است و سیستم حفاظت آن مطابق استانداردهای معین پیگیری می شود.

تابلو آسانسور :

تابلو کنترل دیجیترول (دو سرعته)

-  تا 8 طبقه کلکتیودان و 6 طبقه کلکتیو سلکتیو
-  قابلیت گسترش تا 16 طبقه با استفاده از کار کدک
-  سهولت گسترش عملکرد به صورت دوبلکس و گروهی
-  قابلیت انطباق با انواع سیستم های درب
-  مناسب آسانسور های مسافر بر ، باری و خودروبر

ویژگیهای عمومی تابلو:

-  استفاده از محفظه زیبا ، مقاوم و دارای پوشش رنگ الکترواستاتیک
-  دارای منابع تغذیه با توان بالا و حفاظت فیوز الکترونیک
-  مجهز به سیستم موتور سیف جهت تامین حفاظت موتور برای سرعتهای تند و کند
-  سهولت نصب و راه اندازی به کمک دفترچه راهنما
-  دارای مدارات حفاظت شده در برابر خطا های نصب
-  منطبق با آخرین ویرایش استاندارد اروپایی EN81
-  دارای ضمانتنامه رسمی برای مدت 2 سال
-  خدمات گسترده و 24 ساعته در تهران و اکثر مراکز استانهای بزرگ کشور

 تابلو کنترل دیجیترول - مجهز به درایو 3VF - مدل VACON

ویژگیها :
-  استارت و ایست ملایم آسانسور
-  دقت ایست بالا
-  بهبود راندمان مصرف انرژی به میزان تقریبی 35%
-  کاهش تلفات حرارتی موتور
-  امکان حذف فلایویل فلزی و فن موتورهای دو سرعته
-  اصلاح ضریب توان (Cos φ)
-  کاهش جریان اولیه راه اندازی موتور بهنگام استارت
-  افزایش ضریب حفاظت موتور

برخی از ویژگیهای درایو صنعتی VACON:
-  دارای نرم افزار خاص برای کاربرد درآسانسور
-  مناسب برای استفاده تا سرعت یک متر بر ثانیه
-  سهولت ارتقاء به ویژگیهای حرکت اضطراری (EL)
-  دارای نمایندگی خدمات پس از فروش در ایران

ویژگیهای عمومی تابلو:
-  استفاده از محفظه زیبا ، مقاوم و دارای پوشش رنگ الکترواستاتیک
-  دارای منابع تغذیه با توان بالا و حفظت فیوز الکترونیک
-  سهولت نصب و راه اندازی به کمک دفترچه راهنما
-  دارای مدارات حفاظت شده در برابر خطاهای نصب
-  منطبق با آخرین ویرایش استاندارد اروپایی EN81
-  دارای ضمانتنامه رسمی تابلو برای مدت 2 سال و گارانتی درایو به مدت یک سال
-  خدمات گسترده و 24 ساعته در تهران و اکثر مراکز استانهای بزرگ کشور

 انواع اسانسور :

از این منظر می توان آسانسور ها رابه انواع زیر تقسیم بندی نمود:

1_ آسانسور مسافر بری: مخصوص جابجایی افراد بین طبقات مختلف ساختمانها مورد استفاده قرار می گیرد.
موارد استفاده: ساختمانهای مسکونی ، اداری ، تجاری هتلها و غیره.

2_ آسانسور خودرو بر: جهت جابجایی خودروها در طبقات مختلف پارکینگها استفاده می گردد.
موارد استفاده: پارکینگهای شهری و خصوصی.

3_ آسانسور باربر: جهت حمل بار در طبقات مختلف ساختمانها استفاده می گردد.
موارد استفاده: انبارها ، کارخانه ها و ساختمانهای بزرگ.

4_ آسانسور غذابر: جهت حمل غذا در طبقات مختلف ساختمانها استفاده می گردد.
موارد استفاده: هتلها و رستورانها.

زنجیر جبران آسانسور :

با مرتفع شدن ساختمانها و افزایش طول حرکت آسانسورها ، وزن تجهیزات تعلیق آسانسور تأثیر قابل ملاحظه ای بر عملکرد این سیستم گذاشته است . بدین معنی که در گذشته به علت وزن قابل توجه طنابها ( به دلیل طول چاه و تعداد طناب های استفاده شده ) در طول حرکت ، وزن سمت قاب وزنه و سمت کابین ( با توجه به رابطه تعادل تعریف شده بین آنها ) در تعادل با یکدیگر نبودند . از این رو ، جهت جبران عدم تعادل دینامیکی و مکانیکی به وجود آمده ، زنجیرهای جبران رایج شدند .در ابتدا از طناب های فولادی جهت جبران این عدم تعادل استفاده می شد که لازمه آن داشتن تجهیزات اضافی برای هدایت طناب ها و اتصالات آنها بود . سپس زنجیر جبران با توجه به ارزان بودن ، جای طناب های فولادی را گرفت . هرچند هزینه این زنجیرها پائین بود ولی صدای تولید شده از حرکت آنها عدم رضایتمندی را به همراه داشت . زنجیرهای روکش دار یا همان کابل های جبران پاسخی به این مشکل بود .

 

تأثیر زنجیرهای جبران بر تعادل کابین :

نکته قابل توجه در رابطه با زنجیرهای جبران نحوه نصب آنها است . زنجیرها و کابل های جبران با توجه به نوع آنها دارای یک عرض برگشت طبیعی می باشند . منظور از این عرض ، فاصله ایست که به طور طبیعی بین دو طرف رفت و برگشت این زنجیرها ایجاد می گردد . در هنگام نصب باید توجه کرد که این عرض طبیعی همواره رعایت شود در غیر این صورت امکان آسیب زدن این زنجیرها به تجهیزات داخل چاه و چاله آسانسور وجود خواهد داشت و می تواند باعث به وجود آمدن شرایط خطرناکی شود . عرض طبیعی زنجیرهای جبران معمولی کم است . لذا محل نصب این زنجیرها برای رعایت این عرض طبیعی در کناره های کابین خواهد بود . همانگونه که می دانیم ، یکی از عوامل مؤثر بر کیفیت حرکت آسانسور وجود تعادل خود کابین در طول حرکت است . با توجه به آنچه گفته شد در صورت نصب زنجیر جبران در کناره های کابین امکان ایجاد عدم تعادل در دو سمت کابین وجود خواهد داشت این موضوع به خصوص در آسانسورهای قاب وزنه بغل ( Side – Counterweight ) بیشتر محسوس خواهد بود . شرکتهای مختلف طرح هائی برای برطرف کردن این اشکال ارائه نموده اند . برای مثال برخی از آنها استفاده از وزنه های ثابتی در کابین جهت ایجاد تعادل پیشنهاد کرده اند یکی از معایب این روش پائین آوردن ظرفیت آسانسور خواهد بود از طرف دیگر تعادل دینامیکی در طول حرکت سیستم برآورده نخواهد شد . روش دیگر استفاده از زنجیر جبران دیگری در نقطه مقابل زنجیر جبران اولیه می باشد . این روش هر چند که تعادل دینامیکی را تأمین خواهد کرد ولی هزینه زنجیر جبران اضافی ، نصب و اتصالات مورد نیاز آن و در عین حال کاهش ظرفیت آسانسور از معایب این روش می باشد .

زنجیرهای جبران روکش دار ( کابل های جبران ) با عرض حلقه برگشت طبیعی بیشتر
بیشترین اشکال در رابطه با کابل های جبران موجود عرض کم برگشت طبیعی آنها می باشد . ( حدود 60 سانتیمتر )

به نظر می رسد پاسخ مناسب به این مشکل افزایش این عرض برگشت طبیعی است که با توجه به مقایسه های صورت گرفته عرض برگشت مناسب حدود 120 سانتیمتر می باشد در نسل جدید زنجیرهای جبران ، با در نظر گرفتن این موضوع و افزایش عرض برگشت طبیعی این زنجیرها سعی شده تا این مشکل برطرف گردد . در صورت استفاده از این کابلها می توان نقطه نصب این کابل ها به کابین را در نزدیک ترین نقطه به مرکز کابین در نظر گرفت . در چنین شرایطی بالانس کابین برقرار شده و در نتیجه کیفیت حرکت کابین ، بدون کاهش ظرفیت واقعی و تحمیل هزینه های اضافی ، بهبود خواهد یافت .

Kone : با آسانسورهای بدون وزنه تعادل

Kone با دست یابی به یک فناوری جدید به نام MaxiSpace TM ، به زودی محصول جدیدی را به بازار عرضه خواهد کرد . این آسانسور جدید که فاقد وزنه تعادل است در سال 2005 به بازار جهانی عرضه خواهد شد .
این آسانسورها به عنوان آغازگر نسل جدید آسانسورهای بدون وزنه تعادل فضای مفید چاه و اندازه کابین را به میزان 3/1 افزایش می دهند . این فناوری جدید به عنوان سیستمی ایده آل برای جایگزینی آسانسورهای فرسوده و نصب آسانسورهای جدید در ساختمانهای قدیمی بدون آسانسور مطرح شده است . با توجه به اینکه بیش از دو سوم آسانسورهای در حال کار در اروپا بیش از 20 سال عمر دارند و با پیر شدن تدریجی جمعیت اروپا ، که نیاز به نصب آسانسور در ساختمانهای قدیمی را افزایش می دهد برای این فناوری جدید بازار قابل توجهی پیش بینی می شود .

 

 

خصوصیات آسانسورهای هتل

 

در قسمت مربوط به ساختمان هتل، لزوم کار گذاشتن آسانسور برای حمل غذا از آشپزخانه به طبقه های بالا تریا آسانسور خاص پرسنل و کارکنان هتل  یاد آوری شده است. همچنین ازآسانسور، برای حمل غذا برای روم سرویس و ملحفه ، حوله روبالشی، پتوو امثال اینها از قسمت لاندری به خانه داری و طبقات مختلف استفاده می شود. چنانچه آسانسور با توجه به وسعت و ظرفیت و اهمیت هتل در حد رفع کامل احتیاجات موجود نباشد باعث معطلی مسافران و نارضایی آنان واز طرفی موجب کندی واختلال کار درقسمتهای مختلف هتل و پرسنل آنها خواهد گشت .

بنابراین در نقشه ساختمان هتل، احتیاج واقعی هتل به تعدادآسانسور و اندازه آنها باید در نظر گرفته شود تا حمل ونقل وسایل و رفت و آمد مسافران و پرسنل دچار وقفه نگردد و راندمان کار از نظر سرعت رضایت بخش باشد.

 اغلب سؤا ل می کنند که، مشخصات و ویژگیهای آسانسور چه می باشد ؟ چه نکاتی باید در نصب آسانسور رعایت شود ؟ چه نکاتی در قرار داد خرید لحاظ شود ؟ چه نکاتی روی استهلاک تأثیر می گذارد ؟نکات ایمنی آسانسور چیست؟ اگر آسانسور گیر کند یا سقوط کند و... مالک ، مدیر هتل ، فروشنده ، سازنده  آسانسور کدام مقصر هستند.

در اغلب هتلها آسانسور نصب شده است، اما متأسفانه نکات مهمی که باید در نصب آسانسور رعایت شود کمتر دیده شده است و این مهم باعث  شده که مدیران به دردسر بیافتند .

ترافیک و استهلاک آسانسور درهتلها بسیار بالا می باشد و می بایست نکات ایمنی آسانسورها کاملا رعایت شود نکات زیر برای پاسخ به پرسشهای بالا و آگاهی مدیران هتلها است  که چنانچه قبلاً آسانسور نصب شده ویا تصمیم به خرید آسانسور دارند با آگاهی کامل اقدام نمایند.

لازم به توضیح است، در حال حاضر آسانسورهای ساخت  خارج از کشور از تکنولوژی بسیار بالایی بر خوردار است،  بطور مثال در هتلهایی که کلید کارتی دارند برای فرمان دادن به آسانسور کافی است  کلید کارتی اتاق را در جای مخصوص قرار دهند، آسانسور به همان طبقه ای که شماره اتاق قرار دارد حرکت و توقف می کند. 

مشخصات آسانسور

موتور آسانسور از نوع گیر بکسی حلزونی باشد با2 یا 3 اسب قدرت بیش از تعداد ظرفیت مجاز؛

کابین آسانسور یا موتور گیربکس 8 نفره برای آسانسور 6 نفره انتخاب می شود؛

ظرفیت 25%  بالاتر از استاندارد پیش بینی شود؛

موتور دو سرعته و مجهز به فن باشد؛

دارای سیستم ایمنی کنترل سرعت و حفاظت موتور؛

درایمنی از نوع اتومات تلسکوپی؛

در ورودی کابین آسانسور از نوع کشویی باشد؛

ریل آسانسور از نوع خارجی و کفچکها از نوع خارجی و پلاستیک باشد؛

 آسانسور مجهزبه پاراشوت باشد؛

آسانسورهای کابین سنگین و ارتفاع زیاد به زنجیر جبران نیاز دارد؛

سیم بکسل از نوع مرغوب درجه یک؛

وزنه آسانسور از نوع چدنی؛

استاپ و استوپ نرم بدون شیب منحنی؛

سلکتیوکلکتیودان نصب شوداگررستوران درطبقه بالای ساختمان نباشد( که استهلاک کمتری داشته باشد )؛

کلید اورلود داشته باشد که چنانچه مسافرین بیشتر از ظرفیت سوار شوند حرکت نکند؛

سرعت آسانسور چند متر در ثانیه را تعیین کنند ( مثلا 40/2  متر در ثانیه )در برجهایی بیش از 20 طبقه یک متر در ثانیه برای 10 تا 15 طبقه؛

تابلو نشان دهنده طبقات از داخل و خارج از آسانسور (اندیکاتور) با قاب فلزی؛

توقف آسانسور حتما هم سطح طبقات قرار گیرد؛

مجهز به زنگ خطر؛

هواکش برای داخل آسانسور پیش بینی شود؛

کلید Stop داشته باشد؛

استفاده از ضربه گیرمناسب کف کابین آسانسور که در صورت سقوط این ضربه گیرها       

هستند که میزان آسیب ناشی از سقوط را کاهش می دهند؛

قفل ایمنی مکانیکی درها؛

چراغ شارژی اتومات، تلفن، بلندگو، زیر سیگاری، آینه، جهت داخل آسانسور پیش بینی گردد؛

چاهک آسانسورچنانچه از بتون ساخته می شود پلیت هایی (Plate) در فواصل معین پیش بینی گردد؛

زیر چاهک آسانسور 50/1  خالی باشد؛

حداقل کابل برق سه فاز 4 رشته پیش بینی شود  ( 16 ×4).

مشخصات قطعات تابلوی کنترل

 کنترل رله ای یا میکروپروسسوری باید از کنتاکتورهای متناسب با قدرت موتور استفاده شود و تابلوهای میکروپروسسوری افزون برکنترل ایمنی به وسیله مدارهای از کنترل سخت افزاری نیز برای نظارت بر عملکرد میکروپروسسور بهرمند شود. تابلو فرمان از نوع میکروپروسسوری به طورمثال رله های (آی سی) مناسب برای تشخیص باز یا بسته بودن در و همچنین قفل در و تحریک کنتاکتورهای اصلی ، تعبیه سخت افزار مناسب برای کنترل حرکت آسانسور در طبقات، و قرار دادن سخت افزار موازی با عملکرد در حالت استفاده تعمیرکار سیستم برای افزایش میزان ایمنی. اصولاً در تابلوهای میکروپروسسوری تابلو تحت شرایط خرابی میکرو پروسسوری از نظر کیفی کنترل شده و جهت کنترل آسانسور نصب می گردد این کار به معنای اعمال ایمنی مضاعف در همه حالتهاست.

(مدت گارانتی بمجرد تلفن برای خرابی فوراً باید برای تعمیر حاضر باشد مثلا بعد از 6 ساعت )

 

 

فصل پنجم

استانداردها

 

 

استانداردهای اسانسوردر کاربردهای مختلف در ساختمان

استانداردها و الزامات اولیه برای انتخاب آسانسور

1) طراح( معمارطراح ) باید در ابتدا تعداد ، ظرفیت و نوع ( مسافر بر ، باربرو آسانسور های ساختمان را در مراحل اولیه طراحی و تعیین نموده و بر اساس اطلاعات حاصله و مقررات حانمایی کند طراح باید شرایط اقلیمی را هم در نظر بگیرد .

2) در ساختمانهایی با طول مسیر قایم بیش از 9 متر از کف ورودی ورودی اصلی تعبیه آسانسور الزامی می باشد ( معمولا بیش از 3 طبقه)

تبصره 1: در ساختمان های غیر مسکونی طول مسیر قایم حرکت از کف پایین ترین طبقه تا کف بالاترین طبقه محاسبه می شود .

3) در ساختمانهای 8 طبقه یا با طول مسیر حرکت 28 متر و بیش از کف ورودی اصلی باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی شود احتی اگر از نظر محاسبت تعداد و ظرفیت یک دستگاه آسانسور کفایت نماید .

4) در کلیه ساختمان ها با طول مسیر حرکت بیش از 21 متر از کف ورودی اصلی حداقل یک دستگاه آسانسور مناسب حمل بار ( برانکارد ) باید تعبیه شود این آسانسور باید با علامت مخصوص و قابل رویت مشخص شود و کلیه طبقات را سرویس دهد .

5) در ساختمانهایی که وجود آسانسور یا آسانسور ها الزامی می باشد باید حداقل یکی از آسانسور ها قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارا باشد .

6) در ساختمانهای بیمارستان های بیش از یک طبقه وجود حداقل یک دستگاه آسانسور تخت بر اجباری است در صورتی که سطح شیبدار مناسب وجود داشته باشد این الزام وجود ندارد .

7) درساختمانهای دارای ترافیک خاص (تصرف درمانی ، مراقبتی) و مکانهای نگهداری سالمندان و معلولین بیش از یک طبقه ، تعبیه حداقل یک دستگاه آسانسور برانکارد بر الزامی است مگر اینکه سطح شیبدار مناسب وجود داشته باشد .

8) آسانسورهایی که قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارند باید ددارای مشخصات زیر باشند .

-حداقل ابعاد کابین :   14000*1100 میلیمتر باشد

-حداقل عرض بازشو درب : 800 میلی متر باشد

-مجهز به سیستم تراز طبقه مجدد باشد .

- مجهز به دکمه باز ماندن درب برای مدت طولانی تر از زمان عادی بسته شدن درب باشد .

9) آسانسورهایی که قابلیت حمل بیمار ( برانکاردبر ) را دارند باید دارای مشخصات زیر باشند .

-       حداقل ابعاد کابین :2100*1100 میلی متر باشد

-       حداقل عرض باز شو درب :900 میلی متر باشد

-مجهز به سیستم تراز طبقه مجدد باشد .

- مجهز به دکمه باز ماندن درب برای مدت طولانی تر از زمان عادی بسته شدن درب باشد .

10)                    آسانسور هایی که قابلیت حمل تخت بیمار ( تخت بر ) را دارند باید دارای مشخصات زیر باشند :

      -حداقل ابعاد کابین :   24000*1400 میلیمتر باشد

- حداقل عرض بازشو درب:  1300میلی متر و حداقل ارتفاع باز شو درب 2100 میلی متر باشد.

- مجهز به سیستم کنترل سرعت ولتاژ و فرکانس متغیر باشد .

 -مجهز به سیستم تراز طبقه مجدد باشد .

- مجهز به سیستم برق اضطراری باشد که هنگام قطع برق اسانسور را به نزدیکترین طبقه هدایت کند .

استانداردهای طراحی و آماده سازی حمل آسانسور :

1)جانمایی آسانسور :

طراح باید محل صحیح قرار دادن آسانسور ها را در یک ساختمان ، سهولت دسترسی و رفت و آمد مسافرین و هدایت آنها به سمت آسانسور را تعیین کند در صورتی که آسانسور در مرکز یا مراکز حراکتی و ترافیکی ساختمان قرار گیرند و به طوری که با کمترین حرکت جابجایی مسافرین **** بتوان از نقاط مختلف ساختمان به آنها دسترسی پیدا کرد .

2) حداکثر فاصله پیاده روی از در ورودی ساختمان یا در آپارتمان ها برای سوار شدن به آسانسور ها در عر طبقه 40 متر می باشد .

توصیه 1: در صورتی که تعداد آسانسور ها بیش از یک دستگاه باشد می توان آنها را کنار یا روبروی هم جای داد

 

) آسانسور ها باید به نحوی جایگذاری شوند که فاصله پیاده روی مسافران برای سوار شدن به هر کابین حداقل ممکن باشد

 

4) در صورتی که تعداد آسانسور ها سه دستگاه یا کمتر باشد می توان آنها را در یک چاه قرار داد اگر تعداد آسانسور ها 4 دستگاه باشد باید حداقل دد 2 چاه مجزا قرار گیرند و در صورتی که بیش از چهار دستگاه باشد حداکثر چهار دستگاه آسانسور می تواند در یک چاه مشترک قرار گیرد .

5) ورود و خروج افراد از آسانسور ها به طبقات و بالعکس بایدئ به راحتی و بدون تداخل حرکتی صورت گیرد و فضای کافی جهت انتظار در ورودی و خروجی ها در نظر گرفته شود راهرو های مقابل آسانسور ها باید طبق ابعاد مندرج در جدول زیر باشد .

نوع ساختمان

جایگذاری در آسانسور

عمق راهرو مقابل کابین

مسکونی

تکی

برابر یا بزرگتر از عمق کابین

گروهی در کنار هم

برابر یا بزرگتر از 5/1 متر یا بزرگ

ترن عمق کابین در گروه ( هر کدام که بزرگتر باشد )

گروهی روبروی هم

برابر یا بزرگتر از 1/2 متر یا بزرگ

ترن عمق کابین روبروی هم ( هر کدام که بزرگتر باشد )

غیر مسکونی به استثنای آسانسور تخت بر

تکی

برابر یا بزرگتر از5/1 برابر عمق کابین

گروهی در کنار هم

برابر یا بزرگتر از 5/2 متر یا 5/1 برابر بزرگتر ین عمق کابین در گروه ( هر کدام که بزرگتر باشد)

گروهی روبروی هم

برابر یا بزرگتر از مجموع بزرگترین عمق کابین های روبروی هم حداکثر5/4 متر

غیر مسکونی بیمارستانن و....

دارای آسانسور تخت بر

تکی

برابر یا بزرگتر از 5/1 برابر عمق کابین

گروهی در کنار هم

برابر یا بزرگتر از 5/1 برابر عمق بزرگترین کابین در گروه

گروهی روبروی هم

برابر یا بزرگتر از مجموع بزرگترین عمق کابین های روبروی هم

 

منابع و مآخذ

academist.ir

پیشگامان صنعت

sazeh808.blogfa.com  

مبحث پانزده وپایان نامه