جان راسکین 8 فوریه 1819 تا 20 ژانویه 1900 مشهور است به عنوان منتقد هنر و نویسنده دانا و منتقد اجتماعی بود اما به عنوان یک شاعر نویسنده هنرمند به یاد آورده می شود .اعتقاد راسکین در نگهداری از بناهای باستانی تاثیر مهمی در تفکرات بعدی درباره تفاوت میان حفاظت و مرمت داشت . راسکین طرفدار قوی مورد اول ( حفاظت ) بود در حالی که هم عصر او Eugene Viollet-Duc اوژن ویوله لو دوک ترویج دهنده مورد اخیر ( مرمت ) بود . در هفت مشعل معماری راسکین می نویسد . نه عموم مردم و نه کسانی که مراقبت از بناهای تاریخی عمومی را بر عهده دارند به بنای واقعی کلمه مرمت را نفهمیدند به این معنی است که بیشترین تخریب ( ویرانی ) که بنا می تواند تحمل کند تخریبی که از آن هیچ بقایی باقی نماند تباهی که به همراه توصیف غلط ( ساختگی ) از آن چیز تخریب شده است خودمان اجازه ندهیم که خودمان را در این امر مهم فریب دهیم . این همان اندازه غیر ممکن است که مرده بلند شده یا سر بر آورد برای مرمت کردن هر چیزی که در معماری زیبا و بزرگ بوده است . این تنفر از مرمت به معنای دوباره ساختن ؟؟؟؟؟؟؟؟ یک بنا می باشد که ممکن است . در حقیقت هیچوقت در هیچ زمان مشخص وجود نداشته است .

برای راسکین سن یک بنا بعنوان جنبه ای از نگهداری آن مهم و قابل توجه بود در واقع بزرگترین افتخار یک بنا سنگ های آن یا طلای آن نیست ، شکوه و عظمت آن در عمر بنا است و در حس عمیق ؟؟؟؟؟؟؟؟ در نگاه سخت و محکم و علاقه مندی ملموس یا مبهم نه اینکه ممکن است قبول یا رد کنید که ما آن را در دیواره هایی که در طولانی مدت با عبور امواج بشریت پاک شده است احساس می کنیم .